Sunday, July 21, 2019

சிலுவைராஜ் சரித்திரம் - ராஜ் கௌதமன்


சிலுவைராஜ் சரித்திரம் - ராஜ் கௌதமன்

தமிழின் முக்கியமான நாவல்களில் ஒன்று,  பால்யம் தொடங்கி பதின் பருவம்,வாலிபம் வரையிலான ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கைப் பயணம் என்ற வகையில், மதம் சார்ந்த, அரசியல் சார்ந்த பெரு நிறுவன அமைப்புகளின் முன்  தனி மனிதனின் ஆற்றல் மற்றும் ஆளுமை  அடையும் வளர்ச்சி அல்லது சிதைவு பற்றிய சித்திரம் என்ற வகையில் இருபத்தைந்து வருட தனி மனிதனின் வரலாற்றை  சமூக வரலாற்றோடு சேர்த்து வாசிக்க விஸ்தீரண மான களம் இந்தப் புதினம்.


சிலுவைராஜ் பிறந்தது முதல் முதுகலை பட்டம் பெற்று வேலை தேடத் துவங்குவது வரையிலான வாழ்க்கைப் பயணம். பால்ய காலங்களின் குறும்பு குதியாட்டம் உயிரோட்டமாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பக்கத்துக்கு வீட்டு சிறுவனை அருகிலிருந்து காணும் சித்திரம்  மிகவும் உன்னதமான மனஎழுச்சியை அளிக்கிறது.

அப்பாவின் அடி உதை, வாத்தியாரின் அடி, அம்மாவின் திட்டு, நண்பர்களின் குறும்புகள், வகுப்பறை சேட்டைகள், தியானம், பிரசங்கம், பாதரின் கண்டிப்பு, பங்கு சாமி, தேவாலய வழிபாடுகள், ஊரின் ஊர்வன, பறப்பன, கரட்டாண்டி, மீன், குரங்கு, நாய், பல்லி, பாம்பு  குறித்த ஆராய்ச்சிகள், பார்த்த சினிமாக்கள், தெருச்  சண்டைகள், பேய்கள், கிணற்று குளியல்கள், கம்மாய் குளியல்கள், பஜார் வேடிக்கை, நிழலைப் போல சாதி, இயேசு கதைகள், பைபிள் கதைகள், உடன் விளையாடிய சிறுமிகள், அக்காக்கள், பாதர், பிரதர், சிஸ்டர், விடுதி வாழ்க்கை  என குறிப்பிட்ட ஒரு சூழலில் வளரும் சிறுவனின் பார்வைக்கு அகப்பட்ட  சித்திரத்தை நாவல் நிகழ்த்திக் காட்டுகிறது.  ஒழுக்கம் சார்ந்த கேள்விகளுக்கோ, அரசியல் சரி தவறுகளுக்கோ மதம் சார்ந்த சிடுக்கான விவாதங்களுக்கோ வாய்ப்பிருந்தும், சிறுவனின் கண்ணோட்டத்தை மீறி இந்தப் புதினம் எதையும் விளக்க முயலவில்லை. இந்தக் கண்ணோட்ட ஒருமையே புதினத்தை ஒரு குறிப்பிடத்தக்கப் படைப்பாக்குகிறது.

சிலுவை அடி வாங்கும் மகாத்மியம், படிக்கும் எவரையும் தங்கள் பால்யகாலங்களை அசைபோட வைக்கும். தெரிந்து வாங்கும் அடிகள், திடீரென விழும் அடிகள், அடி விழும் என்று நினைத்த நேரங்களில் சடாரென ஒரு காட்சி மாற்றம் என ஆசிரியர் அடி புராணத்தை அபாரமாக விவரித்து இருக்கிறார். எந்த அளவுக்கு அடி சிலுவையை பக்குவப்படுத்தியது, மனம் மாற்றியது என்பது போன்ற அபிப்ராயங்கள் படிப்பவர்க்கு ஏற்படலாம் - அடியின் கணக்குகள் எண்ணிலடங்காதவை, வாத்தியாரிடம், அப்பாவிடம், அம்மாவிடம், என ஒரு சிறுவன் தன் பால்யத்தில் தோராயமாக வாங்கும் அடிகளின்  கணக்கை ராஜ் கௌதமன்  போட்டிருக்கிறார். நினைத்தால் மலைப்பாக இருக்கிறது, இத்தனை அடிகளையும் தாங்கி மிளிரும் பால்யத்தின் சேட்டைகளும் குறும்புகளும் குதியாட்டங்களும் பொக்கிஷங்கள். எல்லா நல்ல விஷயங்களைப் போலவே பால்யமும் முடிவுக்கு வரும்.

ஆசிரியர் தேர்ந்தெடுத்துள்ள வட்டார நடை நாவலுக்கு பலம். சிலுவையின் வரலாற்றை ஆசிரியர் அருகில் அமர்ந்து  சொல்ல சொல்லக்  கேட்பது போல்,  புராணக்கதைகளின் சாயலை ஒத்து, அத்தியாயம் அத்தியாயமாக, விதவிதமான  மனிதர்கள், சம்பவங்கள், பேசுபொருள்கள் என்று விரிகிறது.  சிலுவையின் மனப்போராட்டங்களை  குறிப்பிட்ட கதையின் சட்டகத்திற்குள் சிக்க வைக்காது நனவோடை முறையில் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் சிலுவையின் எண்ணங்கள் -  சமநிலையில் ஒரு எளிய நடுத்தர வாழ்க்கைக்கு ஆசைப்படும் இளைஞனாக, செயலூக்கம் மிகுந்த தருணங்களில் புதிய தத்துவங்கள், புதிய கோட்பாடுகள் கண்டுபிடிக்க எத்தனிக்கும் இளைஞனாக, கழிவிரக்கம் மிகுந்த தருணங்களில் ஒரு வெட்டி வீரனாக என முழுமையான பரிமாணம் படிப்பவர்களுக்கு புலப்படுகிறது.

நீளம்  காரணமாக, வளவளவென்று என்று இருப்பது போல் தோன்றினாலும், குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் தனி மனித வரலாறும் சமூக அரசியல் போக்கும் பின்னி பிணைந்து - சாதியும் அரசியலும் தனி மனிதனின் வாழ்வில் மறைவாய் செலுத்தும் பலமான அழுத்தம்  பதிவாகி இருக்கிறது.  கிறிஸ்துவ மதம் மாறிய பிறகும் சாதியை விடாத நிறுவன அமைப்புகளும்,  அதன் பொறுப்பாளர்களும், அவர் தம் பாவனைகளும் எள்ளலும் கிண்டலுமாக பதிவாகி இருக்கின்றன. திமுக அனுதாபியான சிலுவையின் திராவிட அரசியல் குறித்த அபிப்ராயங்கள் சற்று எதிர்மறையாகவே உள்ளன.

கிராமத்திற்கே திரும்பும் கொடுங்கனவு (தலைகீழ் பாரதிராஜா) - பேராசிரியர் தருமராஜ் அவர்களின் கட்டுரை இந்த நாவலுடன் இணைத்து வாசிக்க தகுந்தவை. படிப்பு கிராமத்திலிருந்து சிலுவையை விரட்டுகிறது, கூடவே வரும் சாதியும் மதமும் எங்கேயும் காலூன்ற விடாது வாரி விடுகின்றன. சாதி தவிர்த்து, சிலுவை போல் படிப்புதான் முக்கியம் படித்து முன்னேற வேண்டும் என்ற கிராமத்து இளைஞர்களின் லட்சிய கனவை சிலுவையையும் சுமக்கிறான். சிலுவையின் அடுத்தகட்ட முயற்சிகள் என்ற தொனியில் நாவல் முடிந்தும்,” தொடரலாம்.."  என்ற வரி இருக்கிறது - அந்த நாவல்” காலச் சுமை" (சிலுவைராஜ் சரித்திரம் போலவே இந்த நாவலும் பதிப்பில் இல்லை), ராஜ் கௌதமன் எழுதிய" லண்டனில் சிலுவைராஜ்" என்று இன்னொரு புத்தகமும் இதன் தொடர்ச்சியே.

நாவலின் அடி நாதம்”எள்ளலும் பகடியும்".”பிரசாதத்தை யேசுவையே சாப்பிடுவது போல் சாப்பிட்டான்", -  பெருமாள் கோவில் பிரசாதம் நினைவுக்கு வருகிறது-,”டிரினிட்டி குறித்த மூன்று ஒண்ணாவதை விளக்கு விளக்கென்று விளக்கினார் - சிலுவைக்கு மூன்று எப்படி ஒன்றாகும் என்று புரியவில்லை”,”கருணை உள்ளம் கொண்டவரிடம் நிதி பற்றி கேட்டார்”, “ஆத்திகத்திலிருந்து விவஸ்தை கேட்ட நாத்திகத்திற்கு சென்றது அவன் துர்அதிர்ஷ்டம்",”கம்யூனிஸ்டு ஆனால் எட்டு ஏக்கர் சொந்தக்காரர்”, எனச் சில வரிகள்.

சிலுவைக்கு எல்லாமே விளையாட்டு, சிலுவைக்கும் அதெல்லாம் எதுவும் தெரியாது, சிலுவை பின்னாடி தெரிஞ்சுக்கிட்டான், பார்க்க அருசுவமா இருக்கும், அண்டசண்டாளமா வரும், சிரிப்பு தான் வந்தது, சிலுவைக்கு குழப்பமா இருக்கும், மனசுக்குள்ள நெனைச்சுகிட்டான், ஏன்தான் இப்படியெல்லாம் இருக்கோ?, சிலுவை ஒரு முடிவுக்கு வந்தான், என சிலுவையின் மன ஓட்டங்களை கச்சிதமாக படம் பிடிக்க மேற்கண்ட சொல்லாடல்கள் திரும்பத் திரும்ப வருவதன் மூலம் புதுப்பட்டி, RC தெரு, பாலகன் சிலுவைராஜ் மேலும் வாசிப்பவரை நெருங்கி வருகிறான்.

அகத்தே  பாலகனாய் கடலைக் காட்டில் கண்ட இயற்கை காட்சியின் சலனம், இளைஞனாய் கோடை மழையில் பஞ்ச பூதங்களின் ஆட்டத்தில் மறந்த தன்னிலை, தவறி விழுந்து சேற்றிலிருந்து விடுபடத் தோன்றாத மந்த நிலை, இயேசுவின் கதைகள் மூலம் சிலுவையின் மனதில் என்றும் இடம் பிடித்த சிலுவையின் இயேசு, இதற்குச் சமனாக புறத்தே ஒழுக்க ஒறுத்தல்கள், சாதியின் சாட்டை, பொருளாதார நெருக்கடி, வார்த்தைகள் துணை கொண்ட தத்துவ விசாரம், லட்சிய அரசியல் அறைகூவல், நிறுவன பாவனைகளின் வெற்றி என்ற அகமும் புறமும்  நிறைக்கும்  சாகரத்தில் நீந்தியபடியே  சிலுவைராஜ் நம் மனதில் என்றும் நீங்காத இடம் பிடிக்கிறான். 



சிலுவைராஜ் சரித்திரம், ராஜ் கௌதமன் ,
தமிழினி
இணையத்தில் - CommonFolks, Marina Books
நட்பாஸ் at 13:47



ஒளிர் நிழல் - சுரேஷ் பிரதீப்

அன்புள்ள சுரேஷ் பிரதீப் அவர்களுக்கு 

வணக்கம் 

ஒளிர் நிழல் படித்து முடித்தவுடன் மிகவும் சீண்டப்பட்டவனாகவே உணர்ந்தேன் - சரியான காரணம் எதுவும் இன்றி ஒரு கொந்தளிப்பான மனநிலையை அடைந்தேன் - சற்று சுதாரித்து iஒரு விதமாய் என் எண்ணங்களை தொகுத்து இந்த மின்னஞ்சல் எழுதத் தொடங்குகிறேன், இம்மின்னஞ்சலை தங்கள் நாவல் குறித்த விமர்சனமாகவும் , நாவல் பேசியுள்ள கருத்துக்களை பற்றிய என் அபிப்பிராயமாகவும் கருத வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்

 குடும்ப அமைப்பு குறித்த ஒரு அத்தியாயமமும் - குடும்ப மிருகம் என்னும் இந்த சொல்லும் தான் என்னை அலைக்கழிக்கிறது - காரல் மார்க்ஸ் பற்றிய  ஒரு சிறிய கருத்து உண்டு 


ஒரு கருதுகோளை நிரூபிக்க வேண்டி , கருதுகோள் சாரம் மட்டுமே உதவாது என்று தேவைவையற்ற கணக்கைப் (மாதிரி)  போட்டு - இன்று அதன் நீட்சியாக உலகம் முழுவதும் முதலாளிகள் தொடங்கி தொழிலாளி வரை கணக்கு போட்டுக் கொண்டு எவ்வளவு பெரிய விஷயத்தையும் ஒரு எண்ணாக சுருக்கவல்ல பயணம் மார்க்ஸ் அவர்களால் துவக்கி வைக்கப்பட்டது எனக் கருத வாய்ப்புள்ளதாக மேற்படி சுட்டியில்  முன்னாள் கிரேக்க நிதிஅமைச்சர் குறிப்பிடுகிறார் 
. 
தங்கள் நாவலில் வரும் முப்பது லட்சமும் , குடும்ப கணக்கு வழக்குகளும் , விமர்சன பகுப்பாயும் தொனியும்  - மிகை கற்பனையாலும் பயத்தாலும் பொறுப்பின்மையாலும் ஏற்படும் எண்ணங்களை குடும்ப வன்முறையாக ஒரு எண்ணிக்கையாக நம்மை நாமே ஒரு பொருளாதார மண்டலமாக , கண்டடைந்த தெளிவாக , கால மாற்றமாக சுருக்குவது அபாயகரமானது . கால மாற்றம் தந்த நெருக்கடி என்று நீங்கள் பொத்தாம் பொதுவாக கூறுவது எதை ? விளிம்பில் இருப்பவன் குறித்தப் பதிவு என்றால், வெறுப்பின் வேர் பிடித்து இந்த நாவல் வளர வேண்டிய அவசியம் தான் என்ன ? இத்தனை பகுப்பாயும் தோரணை எதற்கு ? விளிம்பில் உள்ளவனிடன் எப்படி இத்தனை கூர்மை ?  இத்தனை தர்க்கம் ? இத்தனை தெளிவு - இந்தத் தெளிவே ஒரு குறை. 

உலகம் முழுவதிலும் தனி மனிதனுக்கு கொம்பு சீவி விடப் படுகிறது - தனி மனித சுதந்திரம் என்னும் லட்சியத்திற்கு எவ்வளவு நெகிழ்ந்தும் குடும்ப அமைப்பும்  குறைந்தது இன்னொருவராவது   இடறலாக இருக்கிறார். குடும்ப அமைப்புக்கு மாற்றான அமைப்பு சித்தாந்த அளவில் கூட நிறுவப்பட வில்லை  - இப்படி இருக்க, சமூக அவலங்களை எதிர் கொள்ள திராணியற்ற  குடும்ப அமைப்பின் கையாலாகாத்தனத்தை கேள்வி கேட்க முழு சாத்தியங்களும் இருக்க, தங்கள் எதிர் சாத்தியங்கள் வெறும் எண்ணிக்கையாகி போனது  சரியா என்று தெரியவில்லை - குடும்ப அமைப்பின் சாதகமான அம்சங்கள் குறித்து மௌனம் காத்து லாகவமாக கடந்து செல்கிறீர்கள்.  ஒரு மனிதனை விளிம்பின் எல்லையில் தாங்கி நிற்கவல்ல ஆன்மீகமும்  ஆப்சென்ட். ஒரு திருநீற்று கீற்று செய்யக் கூடியதை அறியாதவர் இல்லையே நீங்கள். 

முன் பின் செல்லும் வடிவம் சவாலாகவும்  - அடுத்தடுத்து வரும் கதாப்பத்திரங்கள் அறிமுகமும் முடிவும் என்று நின்று விடுவது ஒரு நிறைவின்மையையம் ஏற்படுத்துகின்றன.

தங்கள் இருமையின் விஸ்தரிப்பு கவர்கிறது - வல்லான் -வீணன், ஒதுங்கி நிற்பவன் -ஒன்றிவிடுபவன், உண்மையும்-பாவனையும், அனுமதிக்கப் பட்டதும் -அனுமதிக்கப் படாததும் இருமை வகைப்பாடுகள்  சற்றே கடுமையானதாக இருக்கின்றன - இந்த பகுப்பாயும் தோரணை நாவலின் பலவீனம் என்றே எண்ணுகிறேன், வாசகனும் விமர்சகனும் செய்திருக்க வேண்டியது - விமர்சன தொனியும் பகுப்பாயும் தொனியும் தங்கள் சொல்ல வந்ததை மேலதிகமாக புரிந்து கொள்ள உதவுகிறது, அதே நேரத்தில் சக்கையாக்கப்பட்ட உணர்ச்சி நடையில்  எந்த கதாபாத்திரத்துடனும் ஒன்ற முடியாது போகிறது. 

இறுதியாக நீங்கள் யாரை வாஞ்சையுடன் நோக்குகிறீர்கள் ? ஆற்றலற்ற கூட்டத்தையா ? யாரை வியக்குகிறீர்கள் ? லகர வாதிகளை யா ? கழிவிரக்கத்தை முன்னும் சாதியை பின்னும் வைக்கும் தெளிவையா ? யார் யாருக்கு அருள வேண்டும் ? எதற்கு இந்த இறைஞ்சல் ? நீங்கள் அள்ளியதும் ஒரு குடம் தானே இந்த வரலாற்று சமுத்திரத்தில் ? நாம், நாம் நினைக்கும் அளவுக்கு நல்லவர்களாக இல்லாது இருக்க வாய்ப்புண்டு ஆனால் நல்லத்தனம் எல்லாமே பாவனை அல்லவே - கழிவிரக்கம் பெருங்காதலாக பேரன்பாக மாறும் "மஞ்சள் வெயில்" நீங்கள் வாசித்திருக்கக் கூடும்.

தங்கள் அடுத்தப் படைப்புகளை ஆவலுடன் எதிர் நோக்கும் 

அன்புடன்
மணிகண்டன் 

அன்புள்ள மணிகண்டன் அவர்களுக்கு 

வணக்கம். தாமதமான பதிலுக்கு மன்னிக்கவும். ஆறு நாட்களாக உங்கள் கடிதத்தை மீண்டும் மீண்டும் நினைவு மீட்டு பதில் எழுத நினைத்து தயங்கி பின் தொடங்கி பின் அழித்து என்றே நாட்கள் சென்று விட்டன. ஏறக்குறைய அந்த நாவல் எழுதியபோது நான் இருந்த மனநிலையை புரிந்து கொண்டுவிட்டீர்கள். உங்களது கேள்விகள்(குறிப்பாக நீங்கள் யாரை வாஞ்சையுடன் நோக்குகிறீர்கள்? என்ற கேள்வி) அனைத்திலும் உண்மையான சீற்றத்தை நான் உணர்கிறேன். ஆனால் அக்கேள்விகளை எதிர்கொள்ளும் தெளிவும் தீர்க்கமும் எனக்கிருப்பதாக நான் நம்பவில்லை. ஆம் ஆழமாக கற்கவில்லை என்றாலும் சூழல் காரணமாக என்னிடம் மார்க்ஸிய தாக்கம் உண்டு. அது ஒளிர்நிழலில் வெளிப்படவும் செய்திருக்கிறது என்பதை உணர்கிறேன். குடும்ப அமைப்புக்கு மாற்றென இந்த நாவல் எதையும் முன்வைக்கவில்லை. உணர்வுகளின் நிலையின்மை என்பது பெரும்பாலும் நீதியின்மை தான். தஸ்தாவெய்ஸ்கி தன் பாத்திரங்களை கொதிப்பவர்களாகவே கட்டமைத்திருப்பார். தங்களுக்குள் நீதி இல்லை என்பதை உணர மறுக்கும் அளவுக்கு அவர்கள் கொதிப்பானவர்கள். தங்களை சற்று "வெளியே" சென்று பார்த்து நிற்கும் நிதானம் இல்லாதவர்கள். இந்த கொதிப்பையும் நிலையின்மையையும் உணர்ச்சிகரமான சூழல் தான் அமைக்கிறது. குடும்பம் அத்தகைய உணர்ச்சிகளால் கட்டப்பட்ட அமைப்பு. நன்மை தீமைக்குள் நான் செல்லவில்லை. குடும்பத்தை உணர்வுப்பொதி என்று மட்டுமே சொல்கிறேன். இங்கு பேசப்படும் அத்தனை முன்னெடுப்புகளும் குடும்பம் என்ற அமைப்புக்கு வெளியேதான் நிற்கின்றன. ஆகவே அவை அனைத்திலும் ஒரு போலித்தனத்தை இயல்பாகவே நான் உணர்கிறேன். இதுதான் குடும்பத்தை பொருளியல் ரீதியாக வரையறுப்பது குறித்து என்னை எண்ண வைத்தது. அதேநேரம் அந்த அத்தியாயம் அவ்வளவு இறுக்கமானதாக இருப்பதற்கான காரணம் அது சக்தியால் எழுதப்படுகிறது என்பதே. 

தான் நம்பியவற்றை இரக்கமில்லாமல் தன் குடும்பத்தில் செயல்படுத்திய ஒரு மனிதரை எனக்குத் தெரியும். காந்தி. அங்கிருந்து தான் நான் இந்த எண்ணத்தை வந்தடைகிறேன். சுதந்திரம்  சமத்துவம் என வாசல் வரை வந்து நிற்கும் கொள்கைகளை வீட்டுக்குள் அனுமதித்துவிட நாம் தயாரா என்பதே என் கேள்வி. என்னைப் பொறுத்தவரை மனிதன் நல்லவனோ கெட்டவனோ கிடையாது. அவனால் புரிந்து கொள்ள முடியாதவற்றால் அலைகழிக்கப்படும் எளிய மிக எளிய உயிர். நான் இதைத்தான் நம்புகிறேன். இங்கிருந்து தான் மனிதனின் அத்தனை சிந்தனைகளையும் புரிந்து கொள்ள முயல்கிறேன். நீதியுணர்ச்சி அன்பென்று நாம் வகுத்து வைத்திருப்பவற்றுக்கு எதிரானது. நீதியுணர்ச்சி தன்னையே சிதைத்துக் கொள்ள நினைக்கும் வாள். அன்புணர்ச்சி (அப்படி வகுக்கப்பட்டது) தன்னைப்பற்றி மட்டுமே சிந்திக்கச் சொல்லும் ஒப்பனைப் பெட்டி. அந்த ஒப்பனைப் பெட்டியில் இந்த வாளை வைக்க முயல்வது அந்த நாவலை எழுதியபோது என் நோக்கமாக இருந்திருக்கலாம். அன்பு வெறுப்பால் நிகர் செய்யப்பட்டிருக்கும். நீங்கள் நம்பாமல் இருக்கலாம். இது என் கண்டடைதல். 

என் சிந்தனையில் "நேற்றிருந்த" நல்ல சமூகத்தை நோக்கிப் போகும் ஏக்கம் கிடையாது. சமூகத்தில் அன்பு குறைந்துவிட்டது குற்றம் பெருகிவிட்டது என்றெல்லாம் பொதுவாக என்னால் நம்ப முடியாது. காலம் மாறவேயில்லையா? நம் வசதிகள் பெருகவில்லையா? நேற்று போலவா இன்றும் இருக்கிறோம்?மக்கள் தொகை பெருக்கமும் குறையும் வளங்களும் நம்மை வீழ்த்தியிருந்தால் அது இயல்பானது. ஆனால் நேற்றைவிட நல்ல உணவை நான் உண்கிறேன். நேற்றைவிட வசதியாக இருக்கிறேன். இந்த முரண் தான் என்னை வதைக்கிறது. நேற்றின் வாழ்க்கை இன்று இல்லாதபோது இன்றின் அறம் துளிகூட இரக்கமற்றதாகவே இருக்கும் என நம்புகிறேன். இன்றின் வசதிகளை அனுபவித்துக் கொண்டே நேற்றின் நியாயங்களைப் பேசுவதன் முரணை என்னால் ஏற்க முடியவில்லை. ஆம் நான் தொடர்ச்சியாக பாதிக்கப்படும் துன்புறும் எளியவன். கணக்குகளற்ற "நோக்கமற்ற" மேன்மை வெளிப்படும் அளவுக்கு மனிதன் உத்தமன் என நம்பமுடியாதவன். 

அமைப்பு பெரிதாகும் போது அது திடமான விதிகளின் அடிப்படையில் செயல்பட்டாக வேண்டும். அந்த விதிகள் தான் அமைப்பை நீடித்திருக்க செய்கின்றன. அப்படி இருக்கும் போது அடிப்படை "அமைப்பான" குடும்பம் மட்டும் ஐடியல் ஆனதாக இருக்க வேண்டுமா? சொத்து தகராறு வழக்குகள் நம் நீதிமன்றங்களில் இல்லையா? நான் கோருவது எளிய விஸ்தரிப்பு மட்டுமே. அது இன்னும் நீதி நோக்கியதே. அது அன்புக்கு எதிரானது என்றாலும் அப்படியே இருக்கட்டும். இன்று நம்முடைய  ஒவ்வொரு நாள் வாழ்விலும் "பெருஞ்சமூகத்தின்" பங்களிப்பு அதிகரித்தபடியே இருக்கிறது. அப்படியிருக்க பெருஞ்சமூக விதிகளை குடும்பமும் ஏற்க வேண்டும். அது "நேற்றிலேயே" நின்று கொண்டிருக்க முடியாது. 

என்னால் என் பதிலை சரியாக தொகுத்து முன் வைக்க முடியவில்லை. முழு அறிவின்மையாகக்கூட இது இருக்கலாம். ஆனால் இதைத்தான் நான் உணர்கிறேன். உங்கள் கடிதம் என் எழுத்திற்கு மிக அணுக்கமானதாக இருந்ததால் நான் தெளிவடையாத விஷயங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். 

தொடர்பில் இருக்கிறேன். 

நன்றி 

அன்புடன் 

சுரேஷ் 

கொமோரா - லக்ஷ்மி சரவணகுமார்

கொமோரா - லக்ஷ்மி சரவணகுமார்


கதிர் என்ற தனிமனிதனின் கதை வழி கிழக்கும் மேற்கும் இணையும் காத்திரமான ஒரு படைப்பு ‘கொமோரா’, லட்சுமி சரவணகுமார் அவர்கள் ‘பேர் சொல்ல ஒரு பிள்ளை’, ‘கானகன்’, புதினத்தின் பலமாக இருந்த நிகழ்த்திக் காட்டும் அம்சம் ‘கொமோரா’வில் மெருகேறி இருக்கிறது. பல்வேறு நிலக்காட்சிகளின் ஊடே கதிர் என்ற மையக் கதாப்பாத்திரனின் மனவெளி தெளிவாக பதிவாகி இருக்கிறது. மையக் கதையின் வீச்சும், கிளைக் கதைகள் ஏற்படுத்தும் தாக்கமும் இந்த நாவலை ரத்தமும் சதையும் கொண்ட உயிரோட்டமான படைப்பாக மாற்றுகின்றன. சிறைச்சாலை மன்னிப்பும் நன்னடத்தையும் விற்கப்படும் இடமாகவும், "தொழில்" பழகும் கேந்திரமாகவும் மாறியுள்ள அவலச் சித்திரம் நாவலை வாசிக்கையில் கிடைக்கிறது.



 

கைவிட்ட தந்தை, அரவணைப்பில்லாத பால்யம், பாலியல் வன்முறைகள், சாதிப் பாகுபாடு, பொருளாதார நெருக்கடி என பல்முனைகளில் அநாதரவான நிலையில் வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் ஒரு தனிமனிதனின் அகத்தேடலுக்கான விடையாக உள்ளது இந்தப் புதினம். அந்தத் தனிமனிதனை கைவிடாது தொடர்ந்து வழிகாட்டும் உள்ளுறையும் ஆற்றல், தொடர்ந்து அவனுக்கு உதவிக்கொண்டே இருக்கும் சகமனிதர்களின் அன்பும் அரவணைப்பும், ஒன்றை ஒன்று உந்தி புதினத்தின் முடிவில் அவனது தீராத கேள்விகளுக்கு விடை தர முயல்கின்றன. "தகப்பன்" என்ற கருத்தாக்கம், "தகப்பன்" என்கிற ஸ்தானம் மரபின் தொடர்ச்சியாக, காலத்தின் கனிந்த ஞானமாக, அன்பின் வழியாக, வெற்று வீம்பாக, அப்பட்டமான சுயநலமாக என பல பரிமாணங்களில் தன் அடுத்தத் தலைமுறையான கதிர் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது.

இங்குதான் கிழக்கும் மேற்கும் என்று பரவலாக சொல்லப்படுகிற இருமையை ஒரு வாசகன் பொருத்திப் பார்க்க இயல்கிறது. மேற்கின், ஸ்திரமாக நம்பப்படுகிற தகப்பன் குறித்த ஓடிபஸ் மற்றும் பிராய்ட் கோட்பாடுகள், கிழக்கில் போதுமானவையா என்பது இன்றைய தலைமுறை வாசகன் கேட்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி. இறுதியில் கதிர் எடுக்கும் முடிவு, ஒரு இருத்தலிய நாடகத்தின் முடிவுப் பகுதியாக, ஒரு நவீன ஐரோப்பிய சினிமாவின் இறுதிக் காட்சியாக முதல் வாசிப்பிற்கு தெரிந்தாலும், ஏற்கனவே மரபின், கூட்டான மனசாட்சியின் நீட்சியாக வழி வழி வந்த நடைமுறை மூலம் எடுக்கப்பட்ட முடிவு என்றே கருத இயல்கிறது. இறுதியில் வெறுப்பின் இருப்பை உறுதி செய்யும் விதமாக, இறுதிக்குச் சற்று முன் அன்பின் பிரவாகமாக நிகழும் காட்சிகள் இந்த இருமையை நமக்கு தெளிவுபடுத்துகின்றன.

ஏகாதிபத்தியத்தின் வழி ஏற்பட்ட பூடகமான ஒரு சுயநலப் போக்கும், அது விதைத்த அன்பற்ற, ஊதியக் கணக்கிற்கும் லாபக் கணக்கிற்குமான போட்டியை நிராகரிக்கும் நிலைப்பாடும் கொண்ட ஆளுமையாக இந்த நாவலின் நாயகன் கதிரை நாம் உருவகப்படுத்தலாம், பயணமும் துறவு எண்ணமும் அவன் மனவெளியில் இடையறாது ஓடிக் கொண்டே இருக்கின்றன. கதிரின் வெறுப்பு அவசரத்தினாலோ மடமையினாலோ கையாலாத்தனத்தினாலோ விளைந்த ஒன்று அல்ல, மனிதன் தொடர் போராட்டத்தின் வழி அடைந்த பக்குவத்தின் அணையா கனல் இந்த வெறுப்பு. தன்னிடம் உள்ள வெறுப்பின் இருப்பை, அதன் நியாயத்தை, முடிந்தவரை புரிந்து கொள்ள கதிர் முயல்கிறான். கதிர் எடுக்கும் முடிவு ஏற்கனவே வாசகன் மனதளவில் உணர்ந்தே இருக்கும் இந்த விஷயத்தை மரபின் தொடர்ச்சியாகவும், ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டி வந்து கொண்டிருக்கும் அறத்தின் குரலாகவும் வாசகன் கருதுவான்.

எழுத்தாளர் சாருநிவேதிதா அவர்கள் துருக்கி பற்றிய கட்டுரையில் கீழ்கண்டவாறு குறிப்பிட்டிருந்தார்

“துருக்கியைக் காட்டிலும் இந்தியா ஏழை நாடு. ஆனால் இந்தியாவில் அந்த ஹூசுன் இல்லை. இங்கே எல்லாவிதமான பிரச்சினைகளும் இருந்தன, இருக்கின்றன. வறுமையால் தற்கொலைகூட செய்துகொள்கிறார்கள். ஆனால் ஹூசுன் இல்லை. ஏனென்றால், இங்கே இருக்கும் பிரச்சினைகள் தூலமானவை (physical). எத்தனைதான் பிரச்சினை என்றாலும் முனீஸ்வரனுக்கு சாராயத்தைப் படைத்துவிட்டு ஒரு ஆட்டத்தைப் போட்டால் மறுநாளின் துயரத்துக்கான வலு கிடைக்கும். ஆனால் ஐரோப்பா அப்படி இல்லை. அந்த பூமியின் மீது நூற்றாண்டுகளாய்க் கவிந்து கொண்டிருக்கும் பனியைப் போல் கவிகிறது அவர்களின் துயரம். …”

எந்த ஒரு புதிய தத்துவமும் அதுவரை இருந்த சித்திரத்தை அழித்து புதிய ஒன்றை வரைய முற்படும்போது ஏற்படும் பேரழிவை நாவலின் கம்போடியா பக்கங்கள் நமக்கு சொல்லுகின்றன . எந்த ஒரு முன்னெடுப்பும் ஏற்கனவே உள்ள ஒரு உரையாடலின் தொடர்ச்சியாக இருக்க வேண்டியதன் நியாயத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

நாவலில் அழகர்சாமி கடைசி வரை தன்னை மட்டுமே தன் சுயநலத்தை மட்டுமே கவனத்தில் கொள்பவன், இது எதேச்சையாக வார்க்கப்பட்ட குணாதிசயம் அல்ல - ஏகாதிபத்தியத்தின் விளைவில் ஏற்பட்ட தீவிர தன்முனைப்பும் சுயநலமும் கலங்கிய ஒரு குணவார்ப்பாக நாம் அழகர்சாமியை உருவகப்படுத்தலாம். அழகர்சாமி போன்ற தனிமனிதனின் சுயநலமும், மரபான கூட்டு வாழ்க்கையில் இன்னும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கும், கதிர் போன்றவர்களின் வெறுப்பும் சந்திக்கும் இடம் கொமோரா. முன்னது ஏகாதிபத்தியத்தின் குழந்தை. பின்னது ஆயிரம் ஆண்டு கூட்டு வாழ்க்கை கொடுத்த பக்குவதின் கனல்.

‘டுன்கிர்க்’ திரைப்படம் இந்த நாவலுடன் இணைத்து பார்க்கச் சிறப்பு - தனித்து விடப்பட்டோம் என்று உணரும் தனி மனிதன் - இதை கடலுக்கும், தீவில் அகப்பட்ட வீரர்களுக்கும் இணையாக கருதலாம் - அந்த தனி மனிதன் தன் கற்பனா சக்தி வழியும் உள்ளார்ந்த ஆற்றல் வழியும் சக மனிதர்களின் உதவி வழியும் கரை சேர்கிறான் - கற்பனைக்கும் ஆற்றலுக்கும் இணையாக விமானப் படையையும் வீரர்களின் போராட்டத்தையும் பாலத்தையும் இணையாக உணரலாம். கதிரின் வாழ்க்கையும் ஒரு வகை சாராம்சத்தில் இதையே உணர்த்துகிறது.

http://www.omnibusonline.in/2018/06/blog-post_22.html?m=1

லக்ஷ்மி சரவணகுமார், கிழக்கு பதிப்பகம்
418 பக்கங்கள், ரூ.350
இணையத்தில் வாங்க- Amazon, CommonFolks, Puthinam Books

பின்தொடரும் நிழலின் குரல் - ஜெயமோகன்

அன்புள்ள ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு

வணக்கம்

பின்தொடரும் நிழலின் குரல் – வாசித்து முடித்தப் பின் தங்களுக்கு எழுதுவது. ஒரு நூற்றாண்டு கால நிகழ்வுகள் சிதறியும் சேர்த்தும் பொருள் கொள்ள தக்கதாய் வெவ்வேறு வடிவ  சாத்தியங்களில், முடிவுரை எழுதப்படாத  ஒரு பெரும்  உரையாடலில் பங்கு கொண்டது போன்ற ஒரு பேரனுபவம்.

கௌரியிலிருந்தே நாவலை புரிந்து கொள்ளத் துவங்குகின்றேன். குழந்தைகள் நம்மை இந்த கணத்தில் நிறுத்தியபடியே இருக்கின்றனர். கடந்த காலத்தின் சுமையோ எதிர்காலம் குறித்த அச்சமோ அவர்களை எளிதில் தீண்டுவதில்லை – நிகழ்காலத்தில் வாழ்வை எவ்வளவு எளிதாக்க முடியுமோ எந்த அளவு எளிதாக்க முயல்கின்றனர் –  சொற்களின் கோட்டையை எளிய கேள்விகள் மூலம் தகர்க்கின்றனர். நாவல் நெடுக வரும் குழந்தைகள் அவர்களுக்குரிய பூரண அழகுடன் உரையாடுகின்றனர் – அவர்கள் முன் டால்ஸ்டாயும் தாஸ்தொயேவ்ஸ்கியும் ஏசுவும் புகாரினும் தடுமாறுகின்றனர்.

பன்முகங்கள் கொண்ட கம்யூனிசம் குறித்த விரிவான சித்திரம் நாவலை வாசிக்கையில் கிடைக்கிறது. கட்சியின் அகிலஇந்திய தலைவர் தொடங்கி கட்சியின் கடை ஊழியன் வரையிலான கட்சி நிர்வாக அமைப்பின் அத்தனை பிரதிநிதிகளின்   பேரங்கள், சண்டைகள், சமாதானங்கள், யதார்த்தங்கள் என நாவல் விரிகிறது.

இந்தியாவை பொறுத்த வரை , கதிர் போன்றவர்களின் சஞ்சலம் இல்லாத நிச்சயமே பயம் கொள்ள வைக்கிறது, தன்னுணர்விற்கும் ஆதித்  தொடர்ச்சிக்கும் மதிப்பளிக்காத யந்திரத்தனமான அறிவின் வழி  சாமர்த்தியமான உரையாடல்கள் வழி, நிரூபணம் ஒன்றே குறிக்கோளாய் இயங்கும் ஆளுமைகளை எதிர் கொள்வது நவீன காலகட்டத்தின் சவால். தர்க்கம் வழியே  பேரங்கள் வழியே  முழுமையை அடைய முடியும் என்றால்  மதங்களின் தோற்றங்களுக்கு என்ன தான் பொருள் ? சடங்குகளுக்கு என்ன மதிப்பு ? ஆழ் மனது என்ற ஒன்றை ஒரு பல்லாண்டு கால நினைவின் தொடர்ச்சியை கணக்கில் கொள்ளாது அரசியல் தளத்தில் மாத்திரம் மார்க்சியம் இயங்குவதால் பெரிய மாற்றங்கள் நிகழவில்லை அதே நேரத்தில் தொழிற் சங்கங்களின் வாயிலாக ஒரு வலுவான பேர அமைப்பாக சுருங்கி இருக்கிறது,

தனிப்பட்ட முறையில் தோழர்களின் தலைவர்களின் தியாகங்கள் பெரிதாக மக்களை அசைக்கவில்லை. தனிப்பட்ட முறையில் நேர்மையான ஒரு குழு திரளான மக்களின் உணர்வுகளை மதிப்பீடுகளை மாற்ற இயலவில்லை – கடவுள் பயத்தினால் தான் எது வேண்டுமானாலும் செய்யலாம் என்ற நிலை இல்லாது காலத்தின் சுழற்சிக்கு அடிபணிந்து மனிதன் வாழ்ந்து வருகிறான் – கடவுள் என்ற கருதுகோளை எதன் பொருட்டு இடதுசாரிகள் எதிர்த்தனர் ? கடவுள் குறித்தோ  கடவுளுக்கு நிகரான சொல்லாடல்களான ஊழ்வினை குறித்தோ பாவ புண்ணியம் குறித்தோ உரையாடுவதற்கு இன்றைய கம்யுனிஸத்தில் இடம் இல்லை ? “ஒளிர் நிழல்” நாவலில்வரும் ஒரு குடும்ப கணக்கு என்னை மிகவும் சீண்டியது – சீண்டல் மட்டுமே , இன்றளவும் கட்சி மீட்டிங் முடிந்த பிறகு அவரவர் சாதிக்கும் அவரவர் வழிபாட்டுக்கும் திரும்புகின்றனர். ஒரு வித சீண்டலாக , குற்ற உணர்வின் கட்டமைப்பாக அதே கட்டமைப்பின் வடிகாலாக, புலம்பலாக, நம்மில் எஞ்சும் ஒரு தார்மீகமாக ஒரு எட்டாகனவாகவே கம்யூனிசம் இருக்கிறது –

நாவலில் பகுதியாக வரும் நாடகங்களும் சிறுகதைகளும் தன்னளவில் தனித்தும் வடிவமைதி கொள்கின்றன. குறிப்பாக   ” ரகசிய பேச்சாளன் ஒரு அற்புதமான சிறுகதை. ” புனிதரும் மனிதரும் & உறைபனி  அற்புதமான நாடகங்கள். நாவலில் கட்டற்ற பகுதிகளே சிறப்பாக அமைந்துள்ளன, கச்சிதமான தத்துவ அரசியல் விவாதங்கள் நன்றாகவே அமைந்திருந்தாலும், ஓநாயும் மனிதர்களும் நாடகத்தில் வரும் சில பகுதிகளில் உள்ள சொல்பெருக்கு பிரவாகம் இப்படைப்பின் உச்சம். ஒரே  நேரத்தில் சிரிப்பையும் ஆற்றாமையும், இரக்கத்தையும் எள்ளலையும் கொணர்ந்தன. நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துள்ள நாடக வடிவம் இப்பிரவாகத்திற்கு சரியான ஈடு – வரலாற்று பாயில் அமர்ந்திருக்கும் வரலாற்று நாயகர்களின் நனவோடை போல

கெகெஎம் மற்றும் அருணாச்சலம் கண்டடையும், பற்றும் இடங்கள் வீரபத்திரனுக்கும் கதிருக்கும்  புலப்படாதவை – வீரபத்ரபிள்ளை கைபிரதியில் புகாரின் அடைந்த மீட்சி பற்றி கூறுகிறது. ஆனால் வீரபத்திர பிள்ளைக்கு மிஞ்சியது வார்னிஷ். கதிர் சொற் கோட்டையின் சிம்மாசனத்தில் அமரப் போகிறான். அய்யன் பிள்ளை எளிதாக நுழைந்து வெளியேறுகிறார். எஸ் எம் ராமசாமி அவர்களை பொய்த்த கனவின் பாரம் அழுத்துகிறது. ஜெயமோகன் முடிவுரை எழுதாது அருணாச்சலத்தை மீண்டும் சீண்டுகிறான் , நேசன் இசக்கி சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் ஒரு கந்தர்வன் போல் நடை பயின்று வருகிறான்.

தற்கால அரசியலில் ஈடுபாடு உள்ள எவரும் படிக்க வேண்டிய முக்கியமான படைப்பாக பின்தொடரும் நிழலை கூறுவேன்

அன்புடன்,

வெல்லிங்டன் - சுகுமாரன்

அன்புள்ள சுகுமாரன் அவர்களுக்கு,

வணக்கம் 

தங்களுடைய வெல்லிங்டன் நாவலை தற்போது வாசித்து முடித்தேன் - நிறைவான வாசிப்பு அனுபவமாக இருந்தது - நாவல் குறித்த எனது மனப்பதிவை பின்வருமாறு தொகுக்க முயல்கிறேன் 

தங்களுடைய நாவல் என்னுடைய பால்ய கால் உணர்வுகளை ஒரு ஒற்றைப் பந்து போல் திரட்டித் தந்தது. வெல்லிங்டன் வழி மேற்கு மாம்பலம் செல்ல முடியும் என்பது மிகுந்த மகிழ்ச்சியாகவும் அதே நேரத்தில் சோகமாகவும் இருந்தது 

புற உலகு அளவு கோல் படி தங்களுக்கே தெரியும் வெல்லிங்டன் க்கும் மேற்கு மாம்பலத்திற்கும் உள்ள தூரம். இருந்தும்,மானசீகமாக ஏகாம்பர பிள்ளைத் தெருவை பெயர்த்து மேற்கு மாம்பலத்தில் வைத்தேன்  - பாபு  கேட்ட பார்த்த செய்த விஷயங்கள் எனக்கே எப்போதோ  இது போல் நடந்தது என கூறிக் கொள்கிறேன் 

அனைத்து பக்கத்துக்கு வீடுகளுக்கும் செல்ல எந்தத் தடையும் இல்லாத பால்ய காலத்தை, யார் வீட்டிலும் உணவருந்தக் கூடிய எளிமையை  , அப்பா அம்மா பாட்டிகளின் கனிவை, பொறாமையை, வீண் பேச்சை, சண்டைகளை, உடலுழைப்பை, அள்ளிப் பதுக்கும் பண்பாட்டை , கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வரும் என் பால்ய நண்பர்களை, கிரிக்கெட் நினைவுகளை எண்ணி மீள்கிறேன் 

அத்தனை கடைகளுக்கு சீட்டாள் போல் ஓடி இன்று மனைவியோ அம்மா வோ கடைக்கு செல்லக் கேட்டால் சீறுகிறேன் ,அத்தனை பேரின் கதையை புரிந்தும் புரியாமலும் கேட்டுக் கொண்டாலும் இப்போது கவனம் இல்லை , கேட்ட கதை தானே என்ற ஒரு வித அலட்சியம், கேட்கும் முன் தீர்வெழுத துடிக்கும் அவசர நாவு, தலைக்குள் இதற்கு மேல் இடமில்லை என்பது போன்ற பாவனை - நாவலின் ஜீவன் இந்த value system குறித்த பின்னோடும் இழையில் இருக்கிறது - நாம் மட்டும் கஷ்டப்படவில்லை , நம்மை சுற்றி உள்ள அனைவரும் நம்மை போலவே தான் என்ற எண்ணம் எனது பால்யத்தில் நான் உணர்ந்த உண்மை.

இந்த விஷயம் இன்று பெருமளவு மாறியிருக்கிறது என எண்ணுகிறேன். நம் தலையை நாம் காப்பாற்றாவிட்டால் யாரவது கொண்டு சென்று விடுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையின்மை கூடியிருக்கிறது . தொலைக்காட்சி, ஊடகம் உறுமியபடியே நம் சிறிய கோணல்களை கூராக்குகிறது - தொலைக்காட்சி, ஊடகம் இல்லாது ஏகாம்பர பிள்ளைத் தெருவை பரோடா தெருவை  நினைக்கையில் என்ன ஒரு ஆசுவாசம். நமது தரித்திரத்தை வெள்ளையப்பன் மெல்ல விழுங்குவது போல நமது கனிவை சாமர்த்தியம் மெல்ல விழுங்குகிறது. 

தங்கள் படைப்புத் திறனிற்கு எனது வணக்கங்கள்.

மிக அன்புடன்,
மணிகண்டன் 

துர்கனேவின் தந்தையும் தனயர்களும்

அன்புள்ள ஜெயமோகன் அவர்களுக்கு வணக்கம்,
துர்கனேவ் அவர்களின் “Fathers and Sons ” நாவல் படித்து முடித்த உடன் தங்களுக்கு எழுதுகிறேன்
தங்களின் சென்னை கட்டண உரையில் துர்கனேவ் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள் , மூன்று வருடம் முன்னரே ,பழைய கடையில் வாங்கிய பதிப்பு. இருநூறு சொச்சம் பக்கம் வாசிக்க ஒரு மாதம் ஆகியது , என் சோம்பல் காரணம், பெரிய மல்யுத்தத்திற்கான ஆயத்தத்துடன் தொடங்கி பரமபத சதுரங்க விளையாட்டின் ஸ்வாரஸ்யத்தின் சாயல் படிந்து, சின்ன தீப விளக்கின் வெளிச்சம் போல் ஒரு கவிதை போல்  முடிந்து விட்டது இந்தப் புதினம்
இருநூறு வருஷங்களுக்கு முன்னதாக நடந்த நிகழ்வுகள் , இன்றளவும் அனைத்து குடும்பங்களில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை ஒத்து இருப்பது இந்நாவலை காலத்திற்கு அப்பால் நிறுத்துகிறது. அத்தனையும் அள்ளி அணைக்கும் நெகிழ்ச்சி ஒருபுறம் , அத்தனை ஸ்திரத்தையும் உடைக்க நினைக்கும் லட்சியவாதம் மறுபுறம் – இந்த பரமபத விளையாட்டின் அற்புத காலமின்மை நாவலின் பலம்.
நாவலின் லட்சிய கதாபாத்திரம் இத்தனை ஆண்டுகால பழமையிடமும், மனிதனின் ஆதார உணர்வுகளுடனும் முட்டி மோதுகிறார், அவற்றின் சாரம் முழுதும் புரியும் முன்னே அவற்றை மறுதலிக்க முயல்கிறார். தன் உள்ளுறையும் விளக்கின் துணை கொண்டு உலகம் முழுதையும்  மாற்ற முயல்கிறார்.
அதே நேரத்தில் இந்தப் புதினம் ஒற்றை கதாபாத்திரத்தின் மீது நிற்காமல் துணை கதாபாத்திரங்களின் வழி வாழ்க்கை குறித்த ஒரு முழுமை பார்வையை அளிக்கிறது.
லட்சியவாதம் கைவிட்ட நண்பனை கூடடைந்த காக்கை என்று நாயகன் குறிப்பிடுகிறான். துர்கனேவும் நாயகனின் தாய் தந்தை இருவரை  செம்மறிகளுடன் உருவகப்படுத்துகிறார். கோபம் வந்தாலும் சொந்த வாழ்க்கையை பொருத்திப் பார்க்கையில் செம்மறியாகவும் கூடடைந்த காக்கையாகவும் தான் கடைசியில் இருக்க இயல்கிறது
முடிவில் சிறிது வருத்தமாக இருந்தது. அவ் வருத்தம் சிறிய மௌனமாகவே என்னுள் இப்போது வரை உள்ளது, அதில் இயலாமையின், செயலின்மையின்  சாயல் படியாது இருக்க எல்லாம் வல்ல சக்தியை  வேண்டிக்கொள்கிறேன்
அன்புடன்
மணிகண்டன்

Super Deluxe - Thiagarajan Kumararaja

முகிலின் விரிவு, வேம்பின் இனிப்பு,நிகழ மறுக்கும் அற்புதம், லீலா வினோதம், கறைபடிந்த மாணிக்கம் – சூப்பர் deluxe அளிக்கும் காவிய அமைதி – நன்றாக கூடி வந்திருக்கும் ஒரு முழுமை சித்திரம்

----------------------

கழிவிரக்கத்தில் தொடங்கி அத்வைத வேதாந்தத்தில் முடியும் மனிதனின் முழுமைத் தேடல் – அதே ஆற்றில் அதே மனிதன் மீண்டும் இறங்குவான் – யுக யுகமாய் நடந்து வரும் பயணம்.இன்பம் நாடும் பால்யம் பொருள் நாடும் இளமை அறம் நாடும் நடுவண் வீடு நாடும் முதிர் பருவம் என்ற காலத்தின் அட்டவணையை புரட்டிப் போட்டு முகிலின் அறம் சார்ந்த அரற்றல்கள் , பொருள் தேடும் லீலா தனசேகர் , மாணிக்கம் நாடும் இன்பம் , காஜ் அறியும் வீடு என்று கலைத்தது சிறப்பு
மரபும் உண்டு மரபு மீறலும் மரபில் உண்டு மரபை நிராகரித்தலும் மரபில் உண்டு – மின்னல் அடித்த நாள் முதல் இன்று வரை சம்பவாமி யுகே யுகே

----------------

ருத்திராக்ஷம் என்னும் ஞானக் கண் இல்லாத பழைய நூல்களின் குவியலாய் இயங்க இயலாத ஒரு மதம் , உலகம் முழுவதும் பிரச்சார வெறி கொண்டு கடல் கடந்து ஆக்ரமித்து பொருள் சேர்த்த ஒரு மதம் , சம்பவம் செய்து கொள்கையை நிறுவ முயலும் ஒரு மதம்.
நூல்களின் குவியலூடே ஆன்மீக சாரம் மிளிரும் மதம் ஒன்று,தியாகமும் கருணையும் உணர்த்தும் மதம் ஒன்று, தனிமனித ஒழுக்கத்தின் வலிமையை உணர்த்தும் மதம் ஒன்று .
பழமையின் நிழலில் ஆன்மீக சாரம், ஆக்கிரமிப்பின் நிழலில் கருணையும் தியாகமும், வன்முறையின் நிழலில் தனிமனித ஒழுக்கம் . #SuperDeluxe – Manikandan V.
-----------------
A Religion,amidst heap of Outdated Texts unable to act devoid of Spiritual Eye Rudraksha, A Religion which went all over the world backing on imperialism to garner wealth,A Religion trying to establish Order through act of Valor,
A Religion which imparts spiritual wisdom to light us from the darkness ,A Religion which schooled us on Compassion & Sacrifice, A Religion which taught us the Value of Character
Under the Shadow of Outdated texts we have the Spiritual Continuity, Under the Shadow of Imperialism we have Compassion & Sacrifice, Under the Shadow of Ruthless Valor we have the Strength of Individual Character – #SuperDeluxe – Manikandan V.



For me movie is a travel from self pity to Oneness of all(Advaita),  Four purusharthas namely Kama,artha,dharma & moksha are fitted against Shilpa,Dhanasekar,Mugil & Thooyavan(kaaji) respectively. Traditionally adolescence is attributed to Kama, youth to artha, middle aged to dharma & old age to moksha. Director has cleverly shuffled the end goals , adolescent  thooyavan getting the bliss of moksha, youthful mugil ranting about dharma , middle aged shilpa getting the love she longed for & Elderly dhanasekar getting the wealth. This shuffling is directors s way of questioning the Order or Tradition on the Whole

Further , there are numerous acts which happens twice 1)Mugil & Vembu Visit the rail track twice, 2) Berlin's Standoff with Shilpa twice in Police  Station  3) Boys gang visit Settu house twice 4) Dhanam comes back to his Sabha twice 5) Shilpa deciding  to leave again but stopped,6) plane seen through the roof, this makes a curious case of repeatedness of events possibly hinting at rebirth or second chance

Further, there are various clues in the background as the movie moves on indicating for things about to happen (Vazhvin Ragasiyam & Alien  movie posters) a touchy crafty way of hinting at the role of Intuition

Further, most touchy of them all is how Gaaji is split into Two indicating the first cell splitting into two a revelation most needed to understand the oneness of all

Further, heady cocktail editing, music, old songs timelessness of the visuals makes viewers lose their time orientation, possibly indicating eternity of Time

Further, Director reposes his faith on Karma & Morality unstatedly , Berlin s end may be a work of Chance but director punishes the most evil , for other characters have their redemptive moments despite all their faults perhaps second coming of everyone of them is their chance for redemption which they grab on to, all except, Berlin. In him we watch excruciatingly helplessly  the unfolding evil.

Full hundred marks for those two pickle jars as installations

What a Fine Film !

-----

Kaaji s name is not thooyavan, it’s actually Balaji/Hari – I didn’t notice it properly. Thooyavan is the other person with specs but he says directly to vasanth & Gaaji “Our Motcham Lies there” on going back to Settu House. far earlier gaaji says ‘ its as difficult as sliding on razor edge invoking —–“The Razor’s Edge is a novel by W. Somerset Maugham. … The novel’s title comes from a translation of a verse in the Katha Upanishad, given in the book’s epigraph as: “The sharp edge of a razor is difficult to pass over; thus the wise say the path to ‘enlightenment’ is hard.”

--------

Though there is a widespread word calling Thiagarajan Kumararaja as iconoclastic, its heartwarming that he derives the juice to criticize and deconstruct Tradition within Traditions own framework instead of going in for mere criticism or messaging, More than being iconoclastic, Director shows us the continuing contest between Today s Reality Vs Traditional accumulated wisdom. Mere Iconoclasm is almost nihilistic rejects any establishment or power center but Director s TK s route is not mere rejection of accumulated wisdom or anything sacred but a dispassionate take on our accumulated wisdom.

--------

Life is indeed an ice cream sweeter shorter:-) icecream named Super Deluxe

------


Aranyak- Bibhutibhushan bandopadhyay

Aranyak- Bibhutibhushan bandopadhyay
வனவாசி - தமிழில் த. நா. சேனாபதி 


Approach of a sociologist/Anthropologist but heart of a writer 
Hidden pace of packed life 
Dichotomy of Rich & Poor 
Accounts of lives of varied types of Men & Women 
Frequent comparison between City & Forest 
Urge to Stay in Forest for long 
Repetitive charm and description of forest beauty 
Deforestation worries 

Not Condescending but empathetic looking down at life of poor 

Disease 
Hygiene 
poverty 
hunger 

that minimum existence may move us towards frugality,observance and quietness in Life 


Chantal Tribal King Bonnuru 
Ugal Prasad - Tree Planter 
Bhanumathi - Princess Chatal 
Manji - Second Wife of Nachsedhi 
Kundha - Daasi 
Maduganathan - Teacher 
Thanthuria - Dancer 

Lighting Fire and sitting around 
Sun , Rain & Winter 
Flowers & Trees 
Rivers flowing through 
Water Falls & Springs 
Horse trips , Walking 

Thursday, January 18, 2018

BOX கதைப் புத்தகம் - ஷோபா சக்தி

BOX கதைப் புத்தகம்  - ஷோபா சக்தி

போர் சம்பந்தப் பட்ட நாவல்களைப் படிக்கும் போது இயல்பாகவே ஒரு பயம் வந்து விடுகிறது. நாம் நாளிதழ்களில் படித்து கேள்விப் பட்டதை விட உண்மை விஷயங்கள் மிக  தீவிரமாக நேரடித் தன்மையோடு விவரிக்கப் பட்டிருக்கும். ஓரளவுக்கு மேல் நம்மால் ஜீரணிக்க முடியாத படிக்கு விஷயங்கள் நடந்திருக்கும். இருந்தும் ஒரு வாசகன்   திரும்ப திரும்ப இவ்விலக்கியங்களை  ஏன் நாடுகிறான் ? இந்தக் கொடூர அவல சூழலில் இருந்து உணர்ச்சி கொப்பளத்திலிருந்து மேலே எழுந்து வருவது நாவலாசிரியனின் தெளிவான கோணம் - புதினம் அளிக்கும் மாற்று வரலாறு -  புதினம் அளிக்கும் சாத்தியங்கள். புதினம்  எதுவும் நடந்த விஷயங்களை மாற்ற வல்லவை அல்ல. ஆனால் இப்படி எதாவது ஒன்று நடந்திருந்தால்  அதற்கான சாத்தியங்கள் இருந்திருக்கிறது  - இத்தகைய பேரழிவு ஓரளவேனும் மட்டுப் பட்டிருக்கும் என்னும் சாத்தியம் தான் வாசகனை அலைகழிக்கிறது. இன்று அவன் இந்த நாவலைப் படித்து கொண்டிருக்கும் சொகுசும் அமைதியும் எப்பேர்பட்ட வரம் என்று நினைவுறுத்துகிறது.  இந்த சாத்தியங்கள் இன்றைய சூழலில் போருக்குப் பின் மீண்டும் தவறுகள் இழைக்க வேண்டாம் என்று  இறைஞ்சுகிறது.   இந்த சாத்தியங்களை அறியவே   மீண்டும் மீண்டும் இவ்விலக்கியங்களை வாசகன் நாடுகிறான்.

குற்றப்பத்திரிக்கையின் நகல் அல்ல இலக்கியம். இன்னொரு முத்திரை விழும் - கோழைத்தனம் என்று - இந்தப் புதினம் அதை எளிதில் தாண்டுகிறது. எண்ணிலடங்கா எளிய மனிதர்களின் வாழ்க்கை குறிப்புகள் கொண்டது இந்தப் புதினம்  - அவற்றின் சரிசமமாக  வாதப் பிரதிவாதங்களுக்கும், சித்தாந்தங்களுக்கும்,போரின் வெற்றி தோல்வியும் வைக்கப் பட்ட தராசு. புனைவிற்கும் அபுனைவிற்குமான இடைவெளியை இந்த நாவல் குறுக்குகிறது. அல்லது குறுக்குவது போன்றதொரு பாவனை செய்கிறது. இந்த குறுகிய இடைவெளி நாவலின் நம்பகத்தன்மையை கூட்டுகிறது.

நாவலின் வலைப் பின்னல்  ஒரு வகையில் அசாதாரணமானது.  முதல், இரண்டாம் உலகப் போர்   தொடங்கி இன்று வரை நீளும் கற்குவியல் இடையே புதைந்த வாரத்தைகளை தேடி எடுக்க முயல்கிறது. பாரிஸ் நகர வெள்ளை ஆலயம் தொடங்கி வன்னி கிராமத்தின் அண்ணமார் சாமி வரை கதை நீள்கிறது.

Forbidden Games  என்றொரு திரைப்படம் உண்டு   Rene Clement இயக்கியது. போர் குழந்தைகள் இடத்தே ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தைப் பற்றியது. அவ்வகையில் BOX கதைப் புத்தகத்தில் சில அத்தியாயங்கள் உண்டு. குழந்தைகளும் சிறுவ சிறுமியர் விளையாடும் விளையாட்டுகளின் விவரிப்பு அடங்கியது. புனைவா நிஜமா என்ற சொல்லமுடியாத  ஒரு எல்லையில் நின்று  வாசகனை தத்தளிக்க வைக்கிறது. பல்லாங்குழி விளையாட்டு  ஒரு வகையில் சமூக ஏற்ற தாழ்வுகளை கடந்து செல்ல அல்லது இயல்பிலேயே ஜீரணிக்க உதவுவதாய் படித்திருக்கிறேன்.

அனைத்து ஷோபா சக்தியின் கதைகள் போலவே தனி மனித ஆசைகளுக்கும் கனவுகளுக்குமே இந்தப் புதினம் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. தேசத்தின் வரலாறோ சித்தாந்தத்தின் வெற்றியோ, இனத்தின் குரலோ பிற்பாடு வருவது தான்.  அதே போல் ஈழப் போரின் பேரழிவிற்கு பின் தனி மனித விழுமியங்கள் வீழ்ச்சி அடையாது சக மனிதன் பால் இன்னும் அன்பு சுரக்கும் ஒரு எளிய கிராம மக்களின் சித்திரம் கிடைக்கக் பெறுகிறது. கரிய நிழலாக உடல் உறுப்புகள் இழந்த  கைவிடப் பட்ட நோய் வாய் பட்ட குழந்தைகள் ஆண்கள் பெண்கள் நிலை அரசு ஆதரவுடன் சர்வேதேச மாபியா கும்பல்களால்  சுரண்டப் படுவதின்  அவலச் சித்திரம்.

சுற்றிச் சுற்றி தான் கூறி இருக்கிறேன். மையக் கதையை போட்டு உடைப்பதில் விருப்பம் இல்லை. வார்த்தைகள்,  இலக்கியவாதிகளால் கூட அள்ளி தெளி க்கப் படும், தனிப்பட்ட நிகழ்வுகள் பொதுமைப் படுத்தப் படும்  சமூக  வலைதள சூழலில், BOX கதைப் புத்தகம் தான் தேர்ந்தெடுத்த வடிவத்தின் வழியாகவும்  அளவான வார்த்தைகள் வழியும்  எளிய மக்களின் வரலாறை பதிவு செய்திருக்கிறது.