Two Lives - Vikram Seth

 

Portrayal of two complete lives with tremendous details , perspectives spanning across the entire twentieth century.

Tracing the lives of Shanti and Henny acting as a mirror of their daily lives, the book unfolds with reflections on many facets of their lives, how they lived, what they liked, what they felt and what they did and what they spoke about.

Book's form is mosaic of many touch points. Author Vikram's direct relationship with his Uncle Shanti and his aunty Henny forms the bedrock. Vikram does a series of Interviews with his Uncle to unfold Shanti's Life while his Aunty Henny s life unfolds through series of letters she wrote and received. Picture gets completed by Shanti's relatives view points , all three masterfully emotionaly woven to the book by the author turning it into a fantastic and humbling read.

Novel offers a precious window to see how a person grows, from the spring of youth to the firmness of the middle to the frailties of the old to the senility of last, a complete view of a life lived with all its highs and lows evened out.

This Novel is Double biography, as the author puts,  throws light of  two persons in exile , both exiled under completely different circumstances, One by choice or chance of fate to other by political developments.

This book helped author to overcome his understandable bitterness on how things turned out, perhaps there in lies a life lesson of able to see things as is with a degree of detachment. 

In Author s Own words....

"What is Perfect? In a world with so much suffering, isolation and indifference, it is cause for gratitude if something is sufficiently good".

Kottukkaali

Beauty of well constructed scenes keep you in awe. What we knew already from what we see is the premise of a Hyper Male against an Adamant Female. This Premise is aptly decorated by Family Members's idiosyncrasies and gossips.

Thus a Journey begins for the family, a rally to seek remedy to the current plight with prayers on either sides. Journey across Villages, Forests, barren lands leads us to the final destination. Journey is fillled with curious, inadvertent, stereotypic, touchy obstacles until we reach the finish mark.

A Road movie similar to Madras to Pondicherry done aesthetically. 

Frames, admirable, Rally view from the top, from the sides, from the front, Staccato Shots, Hyper walks, Justapoxing two or three Characters in a single frame, All these frames waiting for the viewer to interpret, leads us to the end of Journey with no apparent indication or suggestion. All these frames above does not in any way indicate the upcoming subtle transformation or about the Open Choice every one has to make in the end. Instead those Frames end up as a Outsider Gaze on a family, seeking remedy to a dispute, Viewed with curiosity and enjoyed with Silly Jest.

Frames though intelligent rarely evoke any emotion or movement within us. Frames does not add up to the overall Philosophy of the film if there was one.

End of Journey, the original Premise still remains nascent without flowering into any depth or Subtext. This left a gasping feeling of incompleteness at the end.

Film may pretend itself to be Open ended, it could also be because it could not grasp any depth all along during the Journey. All the movement that happens until the end is a mild indication to us that this Adamant girl is indeed a freedom loving girl where as the erstwhile hyper male is a doubting male now.

Thangalaan

Life of the individual juxtaposed with Life of the society in euphoric drama. 

Eventful journey of self discovery going back in time remembering the promise and responsibility.

Promise closer to truth whose voice we repeatedly hear throughout. Euphoric clarion call by the unmatched energetic force to stand by the promise and responsibility. Voice of the primordial power making us feeling safe and all consuming at the same time.

Promise in the form of pangs of conscience, dreams and inner voices you can neither ignore nor listen to. Journey undertaken demands to listen such voices and also demands to ignore the same voices to  chart your own intuitive path.A classic case of past leading us to the future. A habit to look back to arrive at now.

Standing out from the society but taking them along, Real Hero Arrives at the light dazzled by the complete truth of it only to carry a part of the whole to the show the world how it needs to be done.

Most famous hymn invoked here with all its grace.

Journey to achieve the material need brings within it the seed of contentment to bring freedom and everlasting peace. Movie beautifully captures that pursuit of wealth and contentment are inseparable and are intertwined with one another unimaginably. Unimaginably Dual.

Inversal of any folk tale or archetype is an excellent opportunity to learn more about our human nature. To arrive at the light we need to fight venomous desires, vigorous passions, Ruthless death has to be slain. but the same desires,passions and fear of death teaches us like no other , they are not to be shunned but faced and won. Nature in its splendid duality to teaching and taking us to the one light.

Buddha watching over centuries of similar lessons left unlearned. people Repeatedly left high and dry about the illusive goal of freedom and peace.

Should we move forward or go back in time to learn to keep the promise ? Was there a heavenly content society before us, long before us, Going by the stories we grew with answer seem May be. Individuals seem to have been arriving waiting for the Society.

Extraordinary film, with multiple layers of Retelling history, Retelling Social Order with a diligent eye for Individual liberation amidst all the euphoria.

The Delinquents

Who are these Delinquents ?

It begins as 

A common bet perhaps

Amongst the Delinquents,

Life time savings under the table,

But can only be used after, always,

Hidden amongst the rocks of time.

A pursuit not so uncommon

A pursuit not so greedy 

A pursuit in desparation 

A pursuit of promise

A pursuit of minor criminality

Pursuit is the bet

Bet is the pursuit.

Pursuit filled with 

So much tyranny 

So much distress to self and others

So much cunning and

So much anxious.

Pursuit broken by

Wonderful sunny day under the sky,

With love and company amidst the nature,

Unhinged flowing love brightly beauty, 

Moved by dreamy love,

Moved by arrangement of words, 

Moved by Silence and Movement.

Such days extended to eternity is

The Heaven

A dream, a promise, a yearning

of these Delinquents 

To keep things this simple.

Searching, a bet forgotten 

Waiting, a bet remembered 

Who are these Delinquents?

Teen Couple Have Fun Outdoors

Funny one-liners about predicaments kept coming and eventually ran out. Story developed midway into a single melodramatic rocking to and fro motion of "Knock-reject-comeback-knock" mode until all the melodrama ran out too. Then we enter the actual novel of the protagonist middleman who has been painfully trying to keep the peace and piece together, His intent and eventuality forms the bedrock of this novel.

What is a family ? 

We get a lightning brief glimpses of what it is when protagonist brother comes back home not willing to stay away from family for a short course on personality development happening at a different city. Once the brother arrives after giving up on the planned travel Everyone in the family seem happy for no reason.

Another glimpse when mom keeps calling the protagonist every one hour and when ever she is outside.

Another glimpse when the middleman makes one of those rocking attempts to make peace with family and Individual, A door which is kept open as way of insult eventually becomes the path to Freedom and Evacuation for the Individual. Freedom from the past, Evacuation from the present. 

As he begins his Individual Sojourn, Protagonist from the Emerson generation learns that Wells of Family and Friends dry up at the same time, one following the other, much to his surprise, Contrary to the popular perception and mostly due to the same reason.

கஸாக்குகள்

 

இரு வேறு வாழ்க்கைகளின் எல்லைகளை படம் பிடித்து காட்டும் நாவல் கஸாக்குகள்.

கூட்டத்தோடு ஒன்றி வாழும் ஒருவன், தனி மனிதனாய் வாழும் இன்னொருவன். இருவரும் பெறுவதும் இழப்பதும் என்ன? இருவரின் மகிழ்ச்சியும் துன்பமும் எதில் இருக்கின்றன ? சக மனிதர்கள் விரும்புவது கூட்டத்தில் ஒருவனையா தனி மனிதனையா ? கூட்டத்தில் இருக்கும் ஒருவனுக்கான நியாய தர்மங்கள் வெற்றி தோல்விகள் ஐயத்திற்க்கு இடமின்றி தெள்ள தெளிவாக வகுக்கப்பட்டு இருக்கின்றன. பெரும்பாலான மனிதர்களுக்கு இவை குறித்து எந்த குழப்பமும் இல்லை. தனி ஒருவனுக்கோ அப்படி இல்லாமல் கூட்டத்தின் இலக்கணங்களை விதிகளை ஏற்று கொள்வதில் ஆயிரம் குழப்பங்கள். அறம் சார்ந்த குழப்பங்கள் இன்பத்தை தள்ளி வைக்கவே வலியுறுத்துகின்றன.ஆனால் இன்பம் தவிர்த்த வாழ்வு அடிப்படையிலேயே தவறான ஒன்றாக மறுக்க முடியாத வகையில் தனி மனம் உணர்கிறது.  இன்பம் நாடாத வாழ்வில் சக மனிதர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள தனி மனிதனுக்கு என்ன தான் இருக்கிறது, அவனது குழப்பங்களும் தெளிவுகளும் தொடர்ந்து அணிவகுத்து வந்து தனி மனிதனை எங்கே அழைத்து செல்கின்றன ? அவன் கூட்டத்தினருக்கு தேவைப்படக்கூடிய எதைத் தான் செய்வான் ? தனது மன சஞ்சாரத்தின் மனவிகாசத்தின் மனத்திரிபின் முட்டாள்தனத்தின் எல்லைகளை முழுமையாக அறிவானா அவன் ? எதை நம்பி அவன் இன்பத்தை தவிர்க்கிறான் ? வாழாது தப்புவது மட்டுமே அவன் செய்ய வேண்டியதா ? ஏனெனில் முனைப்பின் கூர்முனை செயல்களில் இறங்க அவன் செயல்களின் வேகம் குறித்தும் நிச்சயம் குறித்தும் பயம் கொள்கிறான். எங்கே தனது செயல் ஆணவம் மிக்க சுயநலத்துடன் அழித்தொழிக்கும் இயல்புகளுடனான வகையில் அமைந்து விடுமோ என்ற அச்சத்தில் செயலிழந்து நிற்கிறான். செயல்களின் விளைவுகளை தனது மன சஞ்சாரத்தின் முடிவுகளையும் வாழ்க்கை சாராம்சம் என அவன் கொண்டுள்ள முன் முடிவுகளையும் சீர் தூக்கிப் பார்த்தபடி தொடர்ந்த உழற்சியில் இருக்கிறான். இந்த உழற்சியே அவன் தனி மனிதன் என்பதற்கான ஒரு அடையாளமாகவே அமைந்து இருக்கிறது. உழற்சி சில நேரங்களில் அவனை செயலின்மையில் சென்று சேர்க்கிறது. சில நேரங்களில் கூட்டத்தில் சென்று சேர்க்கிறது. இத்தனைக்கும் பிறகு  தனி மனிதன் பெறுவது தான் என்ன ? அவனது மகிழ்ச்சி எதில் ? தனிப்பட்ட அவனுக்கே உரித்தான வகையில் புலன் தேவைகளை அவன் நிறைவேற்றிக் கொள்வதிலா ? வாழ்க்கை சாராம்சம் குறித்த தனித்த வகைமையில் வாழ்வை நடத்தும் சுதந்திரத்திலா ? உழற்சியை உணர்ந்த ஆன்மீகத்திலா? முனைப்பிலாது அன்புடன் அவன் கூறும் சில சொற்களிலா ? அந்த சில சொற்களையும் தவிர்க்கும் மௌனத்திலா ?தனி மனிதன் பெறுவது தான் என்ன ?

Mr Sammler's Planet - Saul Bellow

Overwhelming read, Hard not to be over awed by Sammler s urge and tendency to condense the vast disparate lives events and spoken words into few lines of meaningful summarization, After all each one of us try to do the same when confronted with questions of difficult kind while dealing with vagaries of Life.

This Novel condenses the Jewish  American life as a whole into a set of characters, each idiosyncratic in its own way to expound the big picture of falling apart of something existing , What existed earlier seem to be of some value with some hidden rot, flamboyantly replaced now with new set of individualistic maladventures amoralities and indecisiveness leading us into the next generation lives.

In author s own words, As we struggle to summarize, life speed past us at breathtakingly, only to pause at the moments we can remember. This is spectacularly inversed by Man in 20th century. He is trying to create best set of moments, best set of things, best set of choices for himself as an individual leaving anything else worth pursuing as a  secondary choice creating the unintended 'banality of the best' further fuelling discontent. Astonishingly mundane drab dull monotony repetition  are chosen by the great minds of our generation to connect with the infinite, while lesser mortals wrestle to bring the infinite into our best moments and list of things.

Adding to so many words already spoken , each man  deeply knows his terms of contract for the life of what he does and how and why ?

******

Sammler -Shula 

Black pickpocket -Feffer - Eisen, Israel

Eisen - Shula 

Elya Gruner - Mrs Elya Son Wallace - Daughter Angela -

Margotte 

Dr Govinda Lal 

Emil the rolls Royce driver from the mafioso

வெள்ளைப் பல்லி விவகாரம்

இந்தக் கதை ஏன் பிடித்திருந்தது ?

தெளிவான நிச்சயமான அவதானிப்புகளும், அனுமானங்களும், அவற்றை குறித்த அறிவும் , அந்த அறிவு அளிக்கும் நிதானமும், அந்த அறிவின்  எல்லையையும் மதிப்பையும் உணர்ந்த மனதின் வெளிப்பாடாக அமைந்த நடை.

தெளிவான வடிவம் கொண்ட கதை, எளிதில் மீண்டும் நினைவு கொள்ள ஏதுவாக அமைந்த காத்திரமான சம்பவங்களும் சுவாரசியமான உரையாடல்களும் அமைந்த கதை.

இத்தனை விழிப்புடனும் அந்த விழிப்பின் அறிவுடனும்அமைந்த கதை நாயகன் தன் அகத்தையும் புறத்தையும் ஒரு சேர அறிய வாய்ப்பாக அமைந்த கதை.

பெரிய ஜோடனைகள் இல்லாமல் நேரடியான சொற்றொடர்கள் அமைந்த கதை, அந்த சொற்றொடர்கள் அளிக்கும் அர்த்ததின் வலிமையை நம்பி மட்டும், அவ்வர்தத்தின் ஆழமான பொருளை மட்டுமே நம்பி எழுதப்பட்ட வாக்கியங்கள் நிரம்பிய கதை.

நம் வாழ்வின் பொருளாய், முக்கியமான செய்கையாய், கண்ட மற்றும் அறிந்த எல்லாவற்றையும், ஒன்றோடு ஒன்று, மனம் போனபடி இணைத்து,வாழ்வை ஒரு எதிர்வினையாய் தற்காப்பாய் அமைத்து கொள்ள முனையும் ஒரு முயற்சி இந்த கதை.

அமைப்பு குறித்தும் தன்னிச்சை குறித்தும் மேலோட்டமான இருமையை மட்டும் முன்வைக்காது, அமைப்பின் பன்முகங்களை அறியும் விதமான உரையாடல்களும், தன்னிச்சையின் தணிக்கை இடாத விருப்பங்கள் நிறைந்த உரையாடல்களும் அமைந்த கதை.

கனவில் வருவது நனவில் தோன்ற நடப்பது கனவா நினைவா என்று  வாசகன் மயங்கும் வகையில் அமைந்த கதை.

முடிந்த வரை அறிவை தவிர்க்க முனையும் ஒரு விழிப்பு மனதின் கதை.

வாழ்க்கையில் நீங்கள் திட்டமிட்ட அல்லது உங்களுக்கு அமையப்பெற்ற வேடம் இந்நான்கில் ஒன்றாக இருக்க வாய்ப்புள்ளது- அப்பாவி , தீவிரவாதி, விசுவாசி,நாகரீகன். வெவ்வேறு தருணங்களில் இந்த வேடங்களை மாறி மாறி புனையும் நாம் ஏதேனும் ஒற்றை வேடத்துடன் பெரும்பாலும் பொருந்தி போகவும் செய்வோம்.அவ்வேடங்களின் கதையும் இது.

யஹதா ககாமி

நிகழ்வுகளின் வேடிக்கை மற்றும் உயிர் நிறைந்த சம்பவங்கள் இரண்டும் அமைந்த புற சூழல் இந்த கதைகளின் உள்ளே நுழைய நம்பகமான வாயில் தோரணங்களாக அமைந்திருக்கின்றன.

நுழைந்து நோக்குகையில் ஒப்பு கொள்ளவே இயலாத வலிகளின் நிழலில் கதையின் மாந்தர்கள்.

அத்தனை வலியையும் எப்படியோ சுமக்கும் மனிதர்களின் கேள்விகளுக்கு பதில்கள் இல்லை.

இப்படியும் நடக்கிறது என்பதே தாங்க முடியாத ஒன்றாக இருக்கிறது, அனைத்து மனிதர்களும் எதிர் கொள்ளும் இழப்போ வலியோ இல்லை இவை. கதை மாந்தர்களின் சொந்த தவறான வினைகளின் விளைவுகளும் அல்ல இவை, காலம் தேர்ந்தெடுத்து இந்த சுமைகளை அவர்களுக்கு வழங்கி இருக்கிறது.  

கேவல்களுடன், அதியுச்சி விளிம்பின் எல்லையில் நின்றுக் கொண்டிருக்கும் அவர்கள்.

அவர்களின் இருட்டு நிழலுக்கு நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ காரணமாய் அமைந்த மனிதர்களின் சித்திரங்களும் கதைகளில் வருகின்றன. இவர்களுக்கு நம் காதை அடைக்கும் நியாயங்கள் ஏதேதோ இருக்க கூடும்.

ஐந்து வருட மௌனம்

கதைகளின் ஆழ்படிமங்கள் 

https://www.sramakrishnan.com/%e0%ae%95%e0%ae%a4%e0%af%88%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%ae%bf%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%86%e0%ae%b4%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%ae%9f%e0%ae%bf%e0%ae%ae%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%af%8d/

ஐந்து வருட மௌனம் சிறுகதைத் தொகுப்பை வாசித்து முடித்தவுடன் உங்களுக்கு எழுதுகிறேன்.

இக்கதைகள் மொத்தமாய்க் குரலற்றவர்களின் குரலாய் ஒலிக்கிறன. இக்கதைகளின் நாயக நாயகியர் வாழ்வின் பாரத்தை மௌனமாகச் சுமப்பவர்கள், அனைத்து விஷயங்களுக்கும் தார்மீக பொறுப்பேற்பவர்கள்,பழையவற்றில் சிலதை விடாது பிடித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள்.சிறிய வைராக்கியங்கள் நிறைய உடையவர்கள் , சிறிய விஷயங்களிலேயே நிறைவை காண்பவர்கள், தனித்துவமிக்கக் குணாதிசயம் வழி துயர் மிகு வாழ்வை கடப்பவர்கள். நீங்கள் அவர்களது வாழ்வை எழுதியிருக்கும் விதத்தில் அவர்களிடம் பெரிய குற்றச்சாட்டோ பரிதாபமோ இல்லை , சிறிய சலிப்புடன் தங்கள் வாழ்வின் பாரத்தைச் சுமக்க தெரிந்தவர்கள், உங்கள் எழுத்து வழி கையறு வாழ்விலும் உறுதியான மனம் படைத்தவர்களின் கதைகளாக அமைந்துள்ளது இந்தத் தொகுப்பு.

‘

துயரம் பொறுத்தலும்’ ‘மாறிக்கொண்டே இருக்கும் காலம்’ குறித்த பிரக்ஞையும் தங்கள் கதைகளின் ஆழ்படிமங்கள். உங்கள் கதைகளின் கலை வெற்றிகள் எவை என்று கேட்டால் இவை இரண்டையும் கூறுவேன்.

இவற்றைத் தாண்டி இத்தகையவர்களின் கதைகளைக் கூறும் தங்களைப் போன்ற எழுத்தாளுமையின் பரிவு அளிக்கும் ஆசுவாசம் இன்றியமையாதது, பாரம் சுமப்பவர்கள் இளைப்பாற தங்கள் கதைகள் ஒரு சுமைதாங்கியாக இருந்து வருகின்றன.நீ மௌனமாய்த் துயரப்படுவதை நான் அறிவேன் என்னும் பரிவு.

பிரமயுகம்

கடக்க இயலாத ஆற்றின் நெடுகே நான்கு அருவிகள்.

காடு விட்டு நாம் அகன்றது ஒருவழிப் பாதையோ ? 

என்றோ நாம் அடைந்த மாபெரும் மாளிகை, இன்று பிரமயுக பாழில் மிளிர்கிறது.

சிறிய விளக்குகளின் துணை கொண்டு மரணத்தை அறியும் விளையாட்டை,

சூழ்ச்சியும் ஆர்வமும் கலந்த மயக்கத்தில் நாம் விளையாட துவங்கினோம்.

காலம் தோறும் நாம் பணயம் வைக்க உடலுண்டு, உடைமையுண்டு, பிரம யுகத்தில் நம் நேரமும் உண்டு.

வெளியேற முடியாத இவ்விளையாட்டில் பிரமயுக விதிப்படி

இறைஞ்சும் கீதங்களின் மன்றாடல்  கடவுளுக்கு கேட்பதில்லை,

நியமங்களுக்கு பலனில்லை,

பிரர்த்தனைகளுக்கு அர்த்தமில்லை,

சூரியன் பகல் கனவில் வரும்

ஊழிக்கால மழைகள் ஓய்வதில்லை.

கள்ளின் வழி பழைய நினைவுகள் நம்மை கடந்த பொற்காலங்களுக்கு கொண்டு செல்வதுமில்லை. 

கடவுளே இல்லை !

அன்னையரிடம் நாம் மீண்டும் சேரப்போவதுமில்லை.

மாளிகைப் பாழில் இருந்து தப்பிக்க நமக்கு அனுமதியுமில்லை.

**

சிறிது வெளிச்சம் வர காத்திருக்கையில்,

கதைகள் வளர, 

ஒளி பெற்ற மன்னன்

மன்னன் வென்ற பூதம்

பூதம் தின்ற மன்னன் 

பூதம் காக்கும்

இருண்ட கீழறையில் 

அணையா ஒளி

கண்டோம் ! கண்டோம் !

மாளிகையில் இருந்து வெளியேற

பாழில் தீட்டிய திட்டத்தில் பிசகு.

காலாதீத ஒளியை அணைத்து

பூதம் மட்டும் அடைய முயன்றது

மாபெரும் பிழை !

பூதம் தவிர் ! பூதம் தவிர் !

நல்லதொரு அசரீரி !

கேட்பவரில்லை..

தொடங்கியது யுத்தம் !

நெருங்கும் மாளிகையின் அறைகள்

உருளும் மாளிகையின் சுவர்கள் 

மறைந்தான் மன்னன்

பதுங்கியது பூதம்.

தொடர்ந்த நீண்ட நெடிய யுத்தத்தில்,

அந்நியர் வந்து புகுகையில்,

வென்றவர் யார் ?

விலகியவர் எவர் ?

எஞ்சுவது எது ?

நீளும் பாழ் ! நெடிய பாழ் !

மிளிரும் பாழ் !

On the Eve - Ivan Turgenev

Shubin 

‘What strikes me most forcibly in the ants and beetles and other worthy insects is their astounding seriousness. They run to and fro with such a solemn air, as though their life were something of such importance! A man the lord of creation, the highest being, stares at them, if you please, and they pay no attention to him. Why, a gnat will even settle on the lord of creation’s nose, and make use of him for food. It’s most offensive. And, on the other hand, how is their life inferior to ours? And why shouldn’t they take themselves seriously, if we are to be allowed to take ourselves seriously? There now, philosopher, solve that problem for me! Why don’t you speak? Eh?’

****

Bersenyev 

‘There’s no need of that, but I wanted to ask you—don’t be angry with me, Andrei Petrovitch—don’t go to him to-morrow!’

Bersenyev bit his lip.

‘Ah! yes, I understand; very well, very well,’ and, adding two or three words more, he quickly took leave.

‘So much the better, so much the better,’ he thought, as he hurried home. ‘I have learnt nothing new, but so much the better. What possessed me to go hanging on to the edge of another man’s happiness? I regret nothing; I have done what my conscience told me; but now it is over. Let them be! My father was right when he used to say to me: “You and I, my dear boy, are not Sybarites, we are not aristocrats, we’re not the spoilt darlings of fortune and nature, we are not even martyrs—we are workmen and nothing more. Put on your leather apron, workman, and take your place at your workman’s bench, in your dark workshop, and let the sun shine on other men! Even our dull life has its own pride, its own happiness!”’

The next morning Insarov got a brief note by the post. ‘Expect me,’ Elena wrote to him, ‘and give orders for no one to see you. A. P. will not come.’

****

Elena                                                                   

Oh, how still and kindly was the night, what dovelike softness breathed in the deep-blue air! Every suffering, every sorrow surely must be soothed to slumber under that clear sky, under that pure, holy light! ‘O God,’ thought Elena, ‘why must there be death, why is there separation, and disease and tears? or else, why this beauty, this sweet feeling of hope, this soothing sense of an abiding refuge, an unchanging support, an everlasting protection? What is the meaning of this smiling, blessing sky; this happy, sleeping earth? Can it be that all that is only in us, and that outside us is eternal cold and silence? Can it be that we are alone... alone... and there, on all sides, in all those unattainable depths and abysses—nothing is akin to us; all, all is strange and apart from us? Why, then, have we this desire for, this delight in prayer?’ (Morir si giovane was echoing in her heart.)... ‘Is it impossible, then, to propitiate, to avert, to save... O God! is it impossible to believe in miracle?’ She dropped her head on to her clasped hands. ‘Enough,’ she whispered. ‘Indeed enough! I have been happy not for moments only, not for hours, not for whole days even, but for whole weeks together. And what right had I to happiness?’ She felt terror at the thought of her happiness. ‘What, if that cannot be?’ she thought. ‘What, if it is not granted for nothing? Why, it has been heaven... and we are mortals, poor sinful mortals.... Morir si giovane. Oh, dark omen, away! It’s not only for me his life is needed!

****

வனம் திரும்புதல் - பொ. கருணாகரமூர்த்தி

வனம் திரும்புதல் , சிறுகதை தொகுப்பு வாசித்தேன், மிகவும் நிறைவான ஒரு வாசிப்பு அனுபவத்தை வழங்கிய புத்தகமாக எனக்கு அமைந்தது, கதைகள் மொத்தத்தையும் சேர்க்கும் அடிப்படை சரடுகளையும் , தனித்தனி கதைகளின் விநோதங்களில் நான் ரசித்தவற்றையும் கூறவே இந்த பதிவு.

 கதைகளை ஒட்டுமொத்தமாக வாசிக்கையில் மூன்று விஷயங்கள் பெரும்பாலான கதைகளில் அமைந்து வந்துள்ளதாக தோன்றியது, 1) அடிப்படையில் வாழ்வை துய்க்க மகிழ்ச்சி நாட்டம்  2) அடிப்படையில் அனைத்து செயல்களிலும் பொதிந்துள்ள அறம் சார்ந்த ஊடாட்டம் 3) தினப்படி வாழ்வை எளிதாக்கும் பகடியும் எள்ளலும் - இம்மூன்றும் கதைகளை விவரிக்கும் விதத்திலும் கதைகளின் உள்ளடக்கத்திலும் கூடி வந்துள்ளன  - எந்த ஒரு மனிதனின் வாழ்விற்கும்  இம்மூன்றும் அடிப்படையாக இருக்க சாத்தியமான ஒன்று, பகடி தமிழ் நல்லுலகில்  பெரும்பாலும் பிடி மாட்டாது போனாலும் , இம்மூன்றும் ஒரு மனிதனுக்கு அமைகையில் அவன் ஆளுமை குறைந்த பட்சம் சிறப்பானதாக இருக்கும்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதைகளாக காலச்சிமிழ், வனம் திரும்புதல், மனைமோகம் இம்மூன்றையும் கூறுவேன்

தனிக்கதைகளையும் அதன் தனிப்பட்ட அழகுகளையும் தாண்டி , நிலங்கீழ்வீடு, Galle Face Hotel, மனைமோகம்,இராணுவத்தில் சித்தார்த்தன், கதைகள்  அதன் வெளிப்படையான உட்பிரதி / உள்ளடக்கம் காரணமாக இணைத்து வாசிக்க வேண்டிய கதைகளாக தோன்றின . இக்கதைகளில் என்னை கவர்ந்தவை   Galle Face Hotel - கதையில் வன்முறை அறவே இல்லாதது, மனை மோகம் கதை ஒரு Existenalist திரைப்படத்தின் உள்ளடக்கத்தை போல் இருந்தது, ஒரு தேர்ந்த இரானிய திரைப்படத்தை பார்த்தது போல் இருந்தது, Leila's Brothers என்ற ஈரானிய திரைப்படத்தை நீங்கள் கண்டிருப்பீர்கள்.

Donner Wetter, தாயுமானவள்,மாயத்தூண்டில்  கதைகளில் நமக்கு ஐரோப்பா அதன் பன்முகங்களில் அறிமுகமாகிறது

ஓடுகாலித் தாத்தா , மேகா அழகிய மனைவி, வடிவான கண்ணுள்ள பெண் , ஜிமிக்கி ஸ்பெஷலிஸ்ட், சோபிதாவிற்கு பெர்லின் காட்டுதல் - ஓடும் நதி - இவ்வாழ்வில் நம்மை நாமே பரிசீலிக்க, புரிந்து கொள்ள, வெகு சில வாய்ப்புகளே அமையும் அவ்வகையான தருணங்களின் உணர்ச்சி நிலைகளை இக்கதைகள் கையாள்கின்றன, சிட்டிகை உப்பு போல் குறைந்தாலும் சிரமம் , இல்லையென்றாலும் சிரமம், உதவி செய்வது பலனை எதிர்பார்த்தா ? பெண்ணின் அழகு ஒருவர் மட்டுமே ரசிக்க வேண்டும் என்கிற விதி எவ்வெல்லை வரை செல்லும் ? ஏமாற்றுபவனே ஏமாறும் போது நம் நிலைப்பாடு என்ன ? சொந்த வாழ்க்கையின் சுகம் முக்கியமா ? சுகம் குறைத்து குடும்பத்தை காப்பாற்றுவது முக்கியமா ? லௌகீக பொறுப்பில்லாமல்  புத்தகம் படிப்பவர் நல்லவரா கெட்டவரா ? - எவற்றிற்கும் எளிதான விடை இல்லை, எள்ளலும் பகடியும் மின்னும் இந்தக்கதைகளில் குறிப்பாக " சோபிதாவிற்கு பெர்லின் காட்டுதல் மற்றும்  மேகா அழகிய மனைவி கதைகளின் வரிகள் வெடித்து சிரிக்க வைத்தன அதே நேரத்தில் சிந்திக்கவும் வைத்தன.

காலச்சிமிழ் மற்றும் வனம் திரும்புதல் இவ்விரண்டு கதைகளின் வடிவங்கள் புதுமை - நன்று. இவை ஒட்டுமொத்த வாழ்வின் தாங்க முடியாத நினைவுகளை சுமந்தபடி அமைந்துள்ள கதைகள், மீண்டும் மீண்டும் எண்ணிப் பார்க்க வைக்கும் வரிகளை கொண்ட காலச்சிமிழ் கதையின் தெளிவு  ஒரு எழுத்தாளனின் வெற்றி என்றால் வனம் திரும்புதல் சீறி அலையும் அத்தனை திசைகளும்  மிக நுட்பமானவை - நகரத்தின் அலைவில் ஒரு நாள் முடிந்து திரும்பும் சித்திரம் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது - ஹீலியம் தயவில் ஒட்டு மொத்த நினைவுகளும் வந்து முகில்களாக சுற்றி சுற்றி வரும் போதும் தெரியும் நகர மின்மினி காடுகளை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன்.

ஹீலியம் உபாசனை நன்று, அதை விட நன்று நங்கையர்களின் ஒளிர் விடும் கண்கள், அதை விட நன்று அறிந்திராதவர் அளிக்கும் அணுக்கம் , அதை விட நன்று இந்த ஆசைகள் நினைவுகள் அனைத்தும் நகுலன் கூறியது போல்  ஒரு புள்ளியாய் தோன்றும் வனம் திரும்பும் நாட்கள்.

சகீனாவின் முத்தம் - விவேக் ஷான்பாக்

நாயகன் வெங்கடரமணனின் சொற்களில், கடந்து வந்த வாழ்வின் நிகழ்வுகளை துல்லியமாய் நினைவுபடுத்தியபடி  நிகழ்காலத்துடன் முடிச்சிட்டு விரிகிறது இந்த நாவல். 

வெங்கடரமணனின் மௌடிகத்தின் பன்முகம், -சுயத்தை வெளிப்படுத்த ஒரு வித பயம் - விழுமிய சரிவுகளை அறிந்தும்  சுயநலம் உடையாது தன் ஆளுமையை மாற்றாத பிடிவாதம்- பழைய விஷயங்கள் மீதான பிடிப்பை அறிவின் கர்வமாக புனைந்து கொள்ளுதல் - புரிந்து கொள்வது போல அக்கறையை நீடிப்பது போல உறவுகளை கண்காணிக்கவும் கட்டுப்படுத்தவும் இடையறாது முனைதல் - புதிய விஷயங்கள் மீதான பயத்தை எல்லை மீறலாக புரிந்து கொள்ளுதல், சொற்களின் வழி நீதிகளையும் நிகழ்வுகளின் வழி அநீதிகளையும் கண்டும் காணாதிருத்தல் என்பதான  தோரணைகளில் உறைந்துள்ளது.

ரமணனின் கடிதத்தில் குறுக்கு பாதையில் மொழியின் வளமை பரிணாமத்தை நாம் உணர்வது போல், 

விரித்து வைத்த லாக்கர் பொருட்கள் அனைத்தையும் காண்கையில் வெங்கட்டின் நினைவுக்கு வரும் ரமணனின் ஒற்றைப்பை, குறுக்கு பாதையில் மானுட பண்பாட்டின் வளமை பரிணாமத்தை நமக்கு உணர்த்தும்.

அழைப்பு மணிகள் - வெளியிலிருந்து வரும்  தொடர் அழைப்புகள் நமக்கு சொல்லும் செய்திகள் என்ன ?

வீட்டில் இருப்பது போன்றும் இல்லாதது போன்றும் தோன்றும் அந்தப் பொருள் தான் காணாமல் போனதோ ? நாம் தேடுவது கிடைத்தவுடன் அள்ளி பதுக்குவோமா இல்லை பகிர்ந்தளிப்போமா ? 

புத்துயிர்ப்பு நாவலின் நாயகனையும் வெங்கட்ரமணனையும் இணைத்து வாசிக்க வாய்ப்புள்ளது.

Resurrection - Leo Tolstoy

 

Nekhlyudov undertook an ambitious tumultous  journey between reading and real life experiences to arrive at possible method of what to do with one's convictions. He took a Gentle Righteous approach, travelling from one institution to the other, constantly challenging himself to maintain grace and decorum and shed selfishness. Holding on to the fervour of "Doing good to others and changing things" always pointing the action finger on himself he goes on a pursuading spree to appeal to the goodness of everyone he met to make them do good about things within their power.

Novel can be viewed as a stunning series of interviews and Character Arcs across various sections of people. These interviews are triggerred in the beginning by a sense of guilt but what carried them through out is the fervour to do what is right and what exactly needs to be done as per His Masters' Will. Nekhlyudov clearly understood this only at the end, but far earlier he had acted so guided by his personal conviction.

நல்ல பாம்பு - நீல அணங்கின் கதை - ரமேஷ் பிரேதன்

இந்த நாவலை வாசிக்கையில் ஏற்பட்ட மனப்பதிவுகளை உறுதிப்படுத்தவே இந்தப்பதிவு.

இந்த நாவல் என்னை கடுமையாக  பாதித்தது. பொதுவாக எந்த ஒரு நாவலையும் வாசிக்கையில் கதையின் வீச்சோ, நாவலின் கட்டமைப்போ, சம்பவங்களின் தாக்கமோ, நடையின் சுவாரஸ்யமோ தான் பெரும்பாலும் நம்மை பாதிக்கும். மேலும் நாவலின் முதன்மை கதாபாத்திரங்களுடன ஒன்றுவதன் மூலம் நாவல் நமக்கு நெருக்கமானதாகி விடும். நான் இந்த நாவலை வாசிக்கையில் இவ்வழிகளில் அல்லாது முற்றிலும் நேரடியாக மிகுந்த சஞ்சலமும் அதிர்ச்சியும் அடைந்தேன். பிரதியின் நேரடி தாக்கம் குறித்து மேலும் அறியவே இதை எழுதுகிறேன்.

ஒரு வகையில் இந்த நாவலின் முதன்மை கதாப்பாத்திரங்கள் என்னுடைய பகல் கனவுகளின் தப்பிக்கும் ஆசைகளின் ஸ்தூல வடிவங்களாக இருக்கின்றன. செம்புலி காலங்காலமாய் செறிந்து வரும் காலத்தின் விடுதலையின் மௌனத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறார். நேரெதிராக இருபதாம் நூற்றாண்டில் விடுதலையான அம்பிகா நாம் பேச மீதி உள்ள விஷயங்களை உணர்த்துகிறார்.

இவ்விருவரும் இணையும் இடமாக 'தன்னந்தனிமை' இருக்கிறது.

பிரதியை வாசிக்கையில் நான்  கண்ட இந்த 'தனிமையின் பாலை' எனக்கு மிகுந்த தொந்தரவை அளித்தது. என் பகல் கனவுகளில் உள்ள தனிமை இனிமையானதாக  இருந்தது. ஆனால் நாவல் உணர்த்திய 'தன்னந்தனிமை' மிகுந்த நேரடியாக, தாங்க முடியாத அளவில் இருந்தது. எனது மனவலிமையின் போதாமையை, என் தனிமை கனவுகள் வெறும் தப்பிக்கும் உத்திகளே என்று நாவலை வாசித்து முடிக்கையில் தோன்றியது. தனிமையின் பக்கத்தை அடைய வெவ்வெறு வழிகளில் நாவலின் ஆப்த வாக்கியங்கள் நம்மை சுழற்றி அடித்து அழைத்து செல்கின்றன.  

இந்நாவல் வழி ,ஆப்த வாக்கியங்களை வாசிக்கையில் கிடைத்த மனநிறைவும், கதாபாத்திரங்களின் தனிமை ஸ்திதி உணர்த்திய உண்மைகளும் எனக்கு அமைந்தவை.

இன்னொரு கனவு - சுப்ரமண்ய ராஜு

குடும்பத்திலிருந்து பிய்த்து கொண்டு போகும் முனைப்பு, அந்த முனைப்பின் எல்லையில் துறவற ஆசை. அவ்வாசை என்பது பொறுப்பில் இருந்தும் பிடுங்கல்கள் இருந்தும் விடுபட நாம் ஏங்கும் வெறும் 'தப்பித்தல்' என்றும், நம் சுயநலத்தின் தைரியமின்மையின் இன்னொரு முகம் என்று புரிய தொடங்குகையில், தினசரி செக்கு வாழ்க்கை அளிக்கும் சலிப்பு தெளிந்து தெரிய வரும். வெறும் பார்வையாளனாகி, அந்த சலிப்பு  நம்மை கொண்டு செல்லும் இடம் எது என்று அறிய முயன்றால் ..

சலிப்பின் சாரத்தை விவேகமாய் உணர்ந்து, சலிப்பை வெல்ல, மீண்டும் மீண்டும்  உணர்ந்த முழுவதையும் சொற்கள் வழி சாராம்ச படுத்த முனைந்து, கச்சிதமாக சொல்வழி சாராம்சபடுத்துவதில் தேர்ச்சிப் பெற்று, அந்த சொற்களின் வழியில் "செட்டில்" ஆவதை வெறுத்து,  புலப்படாத பெரிய நிகழ்வுகளை எதிர் கொள்ளும் விதமாய் நடக்கும் சிறிய செயல்களை மலர்ச்சியுடன் தினம் நாடும் ஒருவனாய் திகழ வாய்க்குமோ ?

ராஜ விளையாட்டு

 

King Lear - William Shakespeare

 

GLOUCESTER   O you mighty gods!⟨He kneels.⟩

This world I do renounce, and in your sights

Shake patiently my great affliction off.

If I could bear it longer, and not fall

To quarrel with your great opposeless wills,

My snuff and loathèd part of nature should

Burn itself out. If Edgar live, O, bless him!—

Now, fellow, fare thee well.⟨He falls)

ஸ்திதி

முதல் இருபதில் ஏக்கத்தின் குழப்பம், அடுத்த இருபதில் கடமையின் அலைச்சல்,

நாய் குணம் பிறந்த நாற்பதில்

முலை மறக்க தொடங்கியதை தனிமையில் உணர்கையில்,

கை நீட்டி இறைஞ்சுவது எவ்விடம் ?

கலங்குவதன் பொருள் சூன்யம்,

மகிழ்வதன் பொருள் வியர்த்தம். 

தினம் கொல்லும் பசியின் விகாரம்,

பசி வெல்லும் தந்திரங்கள் அற்பம்.

தானாய் முடியப்போகும் 

அர்த்தமற்ற பயணம் 

முடிவிலாது நீள்வது போல

சட்டென முடிய...

சாந்தி சாந்தி சாந்தி.

நகுலாத்தை - யதார்த்தன்